Seks i Erotyka

Trick

Poster

Oryginalny tytuł
Trick

Gatunek
komedia romantyczna

Kraj produkcji
USA

Język
angielski

Główne role
Christian Campbell, John Paul Pitoc, Tori Spelling, Steve Hayes, Clinton Leupp, Brad Beyer, Lorri Bagley

Data premiery
27 stycznia 1999 r.

Czas trwania
89 minut

Produkcja

Reżyseria
Jim Fall

Scenariusz
Jason Schafer

Muzyka
David Friedman

Zdjęcia
Terry Stacey

Scenografia
Jody Asnes

Kostiumy
Mary Gasser

Montaż
Brian A. Kates

Produkcja
Ross Katz, Anthony Bregman, Katafalk Jane Skalski

Dystrybucja
New Line Home Entertainment

Od lat
15

Nagrody

nominacja na Sundance FF, nagrody na LA Outfest i MFF w Berlinie

Trick  na Filmweb.pl

Trick  na IMDb

Portal:
Film

Portal:
LGBT

Trick (Podryw) – amerykańska utwór komediowy romantyczna w reżyserii Jima Fall z 1999 r., której tematem są losy romansu dwóch chłopaków w Nowym Jorku.

Spis treści

• 1 Fabuła
• 2 Recenzje
• 3 Wykonanie filmu
• 4 Obsada
• 5 Nominacje i nagrody
• 6 Ciekawostki
• 7 Soundtrack
• 8 Źródła
• 9 Przypisy
• 10 Linki zewnętrzne

//

Fabuła

Film ów jest ironiczną komedią o poszukiwaniu miłości w wielkim mieście. Gabriel (Christian Campbell), to przyjemny i ociupinę wstydliwy służący pracujący w biurze i próbujący swoich sił w komponowaniu musicali w stylu lat 40. Wynajął niemniej jednak lokal mieszkalny z “rozrywkowym” kumplem. Gdy wobec tego Gabriel poznał chłopaka – przystojnego tancerza z klubu go-go – zaczyna sprawdzać miejsca na niekrępującą randkę. Niespodziany wiązka wypadków związanych z tymi żałosnymi poszukiwaniami nakręca komediową intrygę. W polskim serwisie filmu skwitowano go żartobliwym hasłem: “O dwóch takich, którym nie udało się ze sobą przespać”.

Recenzje

Film został przychylnie przyjęty przez krytykę. Zauważono że jeden z największych atutów “Tricka” stanowi wyjście, w kto ukazuje okoliczność zakochania się w sobie dwóch młodych mężczyzn: w charakterze maleńko zwyczajnego i oczywistego (…). W tej przekornej i lekko zjadliwej panoramie nocnego Manhattanu na próżno sprawdzać choćby śladu po traumie coming outu, gniewnych aluzji do homofobii azaliż AIDS., jednakowoż bez wygórowanych ambicji artystycznych. Chwalono grę drugoplanowych aktorów, m.in. niespodziany zdolność komediowy Tori Spelling w postaci Katherine, przyjaciółki Gabriela. Zauważono również ogon Lorri Bagley w zabawnej scenie nagiej psychoanalityczki skłóconych “prawie-kochanków”.

Twórcy nie uniknęli niedociągnięć warsztatowych w scenariuszu i grze aktorskiej, atoli obraz oceniany był wszechstronnie ogromnie pozytywnie za nastrój, komiczną lekkość, miarodajność zarysowania postaci głównych bohaterów i ich uczuć, tudzież pogodną wymowę fabuły:

„
“Trick” poprawia humor obietnicą bliskości i ludzkiego ciepła w zimnym świecie.
”

— “Culture Revue”

„
Czy chcecie widzieć wiarygodną, rozczulającą, autentyczną scenę, w której jeden całunek mówi całość? Znajdziecie ją w “Tricku” – idealistycznej choć wiarygodnej bajce o czymś, za czym wszyscy tęsknimy.
”

— “The Boy Movie”

Wykonanie filmu

Film został wyprodukowany przez niezależne wytwórnie Roadside Attractions i Goods Machine. Powstał jak wynik współpracy filmowców i aktorów, którzy byli wprzódy trochę ewentualnie wystarczająco nie znani publiczności kinowej. Trick to debiut reżyserski Jima Fall i Jasona Schafera w charakterze scenarzysty. W filmie zadebiutowali również aktorzy: John Paul Pitoc grywał wcześnie zaledwie w nowojorskich teatrach, a Steve Hayes i Clinton Leupp na scenach kabaretowych. Przed chwilą niewielkim wcześniejszym dorobkiem filmowym mogli pochwalić się Christian Campbell i Tori Spelling.

Premiera filmu odbyła się 27 stycznia 1999 r. na przestrzeni Sundance Obraz filmowy Festival.

Obsada

• Christian Campbell w charakterze Gabriel,
• John Paul Pitoc jak Mark,
• Tori Spelling jak Katherine, kumpela Gabriela,
• Steve Hayes w charakterze Perry, trącący fałszem ciota, piosenkarz,
• Clinton Leupp jak środek odurzający queen, miss Coco Peru,
• Brad Beyer jak Rich, lokator Gabriela,
• Lorri Bagley jak Judy, ukochana Richa, psychoterapeutka-amatorka,
• Lacey Kohl w charakterze Genevieve, córa Koryntu Richa,
• Abbey Hope jak business woman, kierowniczka Gabriela,
• Becky Caldwell w charakterze Yolanda,
• Kate Flannery w charakterze niezadowolona recenzentka,
• Will Keenan jak lalusiowaty służący z klubu,
• Ricky Ritzel w charakterze szpetny gościu z klubu,
• Lissette Gutierrez w charakterze antypatyczna świniarz w metrze,

• Bobby Peaco jak Lester Sinclair, pianista w klubie,
• Missi Pyle jak gwiazda-aktorka z kwiatami,
• Debie Troché jak aktorka z taśmą video, kumpela Katherine,
• Jamie Gustis jak Dino, służący z tatuażem w klubie dyskotekowym,
• Scottie Epstein w charakterze umięśniony chłopiec na posyłki w klubie dyskotekowym,
• Nat Dewolfe jak paradny imprezowicz,
• Michele Brilliant w charakterze Gwen Ciasny Dyke, psiapsióła Katherine,
• Eric Bernat jak poufały Katherine z teatru,
• Kevin Chamberlin w charakterze ex kumpel Perry’ego,
• Kevin Andrew jak “stoop cruiser”
• Joey Dedio w charakterze ex tancerka go-go w klubie,
• Helen Hanft w charakterze kelnerka w barze,
• Rodney Folkerts jak chłopiec na posyłki na ulicy (nie rzeczony w napisach),
• Camilla jak Trixie.

Nominacje i nagrody

• 1999:
  • Sundance Obraz Festival – nominowanie na rzecz Jima Fall do nagrody głównej jury,
  • Satellite Awards – zgłoszenie kandydatury na rzecz Tori Spelling w kategorii najlepszej komediowej i musicalowej drugoplanowej roli kobiecej,
  • Los Angeles Outfest – zadośćuczynienie na rzecz Jima Fall w kategorii najwybitniejszego nowego talentu.
• 2000:
  • Międzynarodowy Przegląd Kinematograficzny w Berlinie – rekompensata specjalna czytelników miesięcznika “Siegessäule” na rzecz Jima Fall.

Ciekawostki

• Fabuła filmu rozgrywa się w Nowym Jorku m.in. w pobliżu Christopher Street (widoczne napisy ponad wejściem do stacji metra), która jest kultowym miejscem na rzecz amerykańskich gejów w związku z wydarzeniami Stonewall riots. Wszystkie sceny plenerowe nakręcono na Manhattanie – “Don Hill” w dzielnicy Tribeca (klub dyskoteka), “Eighty Eight’s” w dzielnicy Greenwich Village (piano-bar), “Twirl” 208 West 23rd Street w dzielnicy Chelsea (klub go-go). Szerokie ujęcie Christopher Street i Greenwich Village spina pierwsza zasada i kres filmu.
• W oficjalnym serwisie filmu umieszczono żartobliwe charakterystyki głównych bohaterów i ich życiorysy stworzone prócz scenariuszem. Perry ma tu swojsko brzmiące godność: Zakrzewski.

Soundtrack

W filmie tuż przy utworów stylizowanych na musicale z lat 40. pojawiają się piosenki w stylu taneczno-dyskotekowym. Premierze filmu towarzyszyło ogłoszenie płyty z muzyką filmową, na której do utworów z filmu dodano nieco bonusowych, utrzymanych w stylu disco.

1. Dream Weaver, wyk. Erin Hamilton, kompoz. Bębny Wright,
2. Unspeakable Joy, wyk. Kim English (praca bonusowy),
3. Brand New Lover, wyk. Bibiche, kompoz. Michael Momm, Jeremy Parzen, Alfred Hochstrasser,
4. I Am Woman, wyk. Jessica Williams (Razor n’Guido mix, praca bonusowy), kompoz. Helen Reddy, Ray Burton,
5. Something to Hold, wyk. Veronica (dzieło bonusowy),
6. Drama, wyk. Kim Cooper (dzieło bonusowy),
7. Maybe (Love’ll Make Sense to Me), wyk. Jeff Krassner, kompoz. Jeff Krassner, Shane Faber,
8. Enter You, wyk. Tori Spelling i Christian Campbell, kompoz. Jason Schafer,
9. Como te gusta mi pinga?, wyk. Steve Hayes, kompoz. Alan Chapman,
10. I Am Woman, wyk. Jessica Williams (dance mix, robota bonusowy),
11. Trick of Fate (służebny) / Enter You (finał),
12. Trick of Fate, wyk. Valerie Pinkston, kompoz. David Friedman.

Utwory wykorzystane w filmie, które nie znalazły się na płycie:

• Take You on a Trip, kompoz. i wyk. Scott Nickoley, Jamie Dunlap,
• sonata fortepianowa op. 109 Ludwiga van Beethovena, orkiestracja. i wyk. David Friedman,
• Listen to My Heart, kompoz. i wyk. David Friedman,
• My Simple Christmas Wish (Rich, Famous and Powerful), kompoz. i wyk. David Friedman,
• Somewhere under London, kompoz. i wyk. The Candyskins.

Spośród nich oryginalne filmowe utwory to śpiew Enter You w interpretacji Christiana Campbella i Tori Spelling, Como te gusta mi pinga? śpiewana przez Stevena Hayesa natomiast Listen to My Heart wykonywane przez kompozytora.

Źródła

• Filmweb
• Internet Movie Database

Przypisy

1. ↑ “Entertainment Weekly”, cytowane za serwisem koosie.gej.net/tricky
2. ↑ “Watching Movies”, cytowane za serwisem koosie.gej.net/tricky
3. ↑ “Wahington Post”, cytowane za serwisem koosie.gej.net/tricky
4. ↑ “Movie Reviews”, cytowane za serwisem koosie.gej.net/tricky
5. ↑ “Culture Revue”, cytowane za serwisem koosie.gej.net/tricky
6. ↑ “The Movie Boy”, cytowane za serwisem koosie.gej.net/tricky

Linki zewnętrzne

Zobacz w Wikicytatach kolekcję przysłów z filmu Trick

• Oficjalny komplet naczyń stołowych filmu (en)
• Polski komplet naczyń stołowych religijny filmowi (pl)
• Recenzje: (en) CNN, The New York Times
• Fotosy z filmu:

Źródło: “http://pl.wikipedia.org/wiki/Trick_(film)“