Sytuacja prawna i społeczna osób LGBT w Wenezueli
System prawny a segregacja osób homoseksualnych
Kontakty homoseksualne w Wenezueli są legalne. Stulecie osób prawnie dopuszczających się kontaktów homo- i heteroseksualnych jest zrównany i wynosi 16 lat. Geje są wykluczeni ze służby wojskowej z powodu swojej orientacji seksualnej (od 1998 roku
Opieka prawna przedtem dyskryminacją
Od 1999 roku w kraju brak tolerancji przez okazja na orientację seksualną jest zakazana w miejscu pracy.
W 2002 roku prezydent kraju, Hugo Chávez, powiedział, że niezawarcie zakazu dyskryminacji na podstawie orientacji seksualnej w konstytucji Wenezueli z 1999 roku było wielkim błędem. Nagrywanie ów usunięto z projektu ustawy zasadniczej ze względu na wpływowy opór miejscowych hierarchów Kościoła katolickiego.
Respekt związków tej samej płci
Ogólnokrajowe
W Wenezueli zależności par jednopłciowych nie są legalnie uznawane. Dzisiaj trwa konflikt zbrojny organizacji LGBT mająca na celu regulowanie tej kwestii.
W 2005 roku wiceprezydent kraju zapowiedział, że w przyszłości zostanie przeprowadzone referendum rozstrzygajace m.in. inicjacja małżeństw homoseksualnych w Wenezueli.
Życie osób LGBT w kraju
Według badań opinii społecznej, wykonanych w 2002 roku w ramach Pew Global Attitudes Project, 46% Wenezuelczyków uważa, że orientacja homoseksualna winien być akceptowany przez społeczność, przeciwnego zdania jest 51% obywateli kraju.
Według Amnesty International w 2002 roku transpłciowa aktywistka została pewnie zamordowana przez wenezuelską policję, a dwaj innych transseksualnych aktywistów było przez trzy dni przetrzymywanych w więzieniu. Wszyscy oni nie chcieli zdekonspirować miejsca pobytu innej aktywistki ukrywającej się w obawie o swoje życie, która złożyła skargę do Między-Amerykańskiej Komisji Praw Człowieka zarzucając policji zamordowanie transpłciowej osoby. Amnesty International nazywa to działalność “pozasądową egzekucją”, sprzeczną ponadto z wenezuelskim prawem. Gubernator stanu Carabobo, w którym rozgrywały się wydarzenia, odmówił zajęcia się tym problemem, a wedle stanowego komendanta policji “homoseksualiści i prostytutki muszą się uzależnić policyjnym przepisom i nie mogą się bez przymusu zdenerwować po ulicach”. Amnesty International twierdzi, że “społeczeństwo lesbijek, gejów, osób biseksualnych i transseksualnych w Wenezueli narażona jest na ciągłe ryzykowny krok nękania, okrutnego traktowania i arbitralnych zatrzymań przez policję”.
Pierwsza protest mniejszości seksualnych (gaypride parde) odbyła się w kraju w 2000 roku i zgromadziła dookoła 100 osób. Parada w 2005 roku zgromadziła mało co 20 000 uczestników.
Pierwszy wydawnictwo gejowski ukazał się w Wenezueli w 1980 roku.
Pierwsza zrzeszenie LGBT, Movimiento Ambiente Venezuela, powstała w kraju w 1980 roku.
W kraju znajduje się mała arena gejowska, skoncentrowana w Caracas i dysponująca naokoło 10 lokalami gejowskimi.
Wenezuela jest krajem w przeważającej części katolickim (95% populacji wyznaje tę religię), wówczas odmowny działanie Kościoła katolickiego na percepcja osób homoseksualnych jest tu widoczny.
Źródło: „http://pl.wikipedia.org/wiki/Sytuacja_prawna_i_spo%C5%82eczna_os%C3%B3b_LGBT_w_Wenezueli”
