Srom
Srom – zewnętrzna część żeńskiego układu płciowego. Srom składa się z dwóch warg sromowych większych, dwóch warg sromowych mniejszych, spoidła przedniego i tylnego warg, wędzidełka warg sromowych, wzgórka łonowego, łechtaczki, napletka łechtaczki, wędzidełka łechtaczki natomiast przedsionka pochwy. Srom składa się z większych i mniejszych struktur anatomicznych. Ich bieg następuje w kilku fazach, przede wszystkim w okresie płodowym natomiast w okresie dojrzewania. Wjazd do macicy jest chronione przez: usta sromowe większe, usta sromowe mniejsze, przedsionek pochwy, a również naturalną florę bakteryjną. Normalne zewnętrzne mycie przeważnie basta do zapewnienia dobrego “zdrowia” sromu, bez potrzeby uciekania się do mycia wewnętrznego. Toż srom jest w dużej mierze w wyższym stopniu odpowiedzialny na infekcje aniżeli penis. Srom pełni dodatkowo funkcję seksualną – jest niezachwianie unerwiony, a odpowiednia pobudzanie w trakcie stosunku seksualnego zapewnia uciecha. W sztuce srom jest przedstawiany w charakterze narząd mający wielkość zarówno dawania życia podczas gdy i dawania przyjemności seksualnej.
Piercing
Nazewnictwo
Słowo srom ongiś oznaczało wstyd, hańbę, niesławę. Z tego powodu określenie ta jest nieczęsto stosowana w zastosowaniach pozamedycznych. Kiedy każda część ludzkiego ciała związana z seksualnością, srom ma krocie potocznych nazw, z których część ma oblicze niegrzeczny. Zakres płciowości na rzecz wielu jest tematem zakazany, co stwarza mniejsze bądź większe problemy z nazewnictwem. Dzisiaj, na skutek książce Eve Ensler “Monologi Waginy” traktującej o “rzeczy samej” i przełamującej owy ‘obciach, hańbę i niesławę’, raz za razem więcej dziewczyn i kobiet nazywa pełny montaż – pochwę, srom, łechtaczkę – z rozbawieniem: “Splotem Mocy”.
Narządy homologiczne
Większość męskich i żeńskich organów płciowych pochodzi z tych samych tkanek rozwijających się u płodu. Srom nie jest wobec tym względem wyjątkiem. Struktura anatomiczna sromu jest powiązana z budową anatomiczną męskich genitaliów, dzieląc z nimi bieg biologiczny. Organy piszczałkowe, które mają równoległy kurs rozwoju, są nazywane homologami. Żołądź łechtaczki jest homologiem żołędzi prącia, a odpowiednikiem łechtaczki i odnóg łechtaczki są ciała jamiste penisa. Usta sromowe większe, usta sromowe mniejsze natomiast napletek łechtaczki są homologami akuratnie: moszny, skóry trzonu prącia i napletka. Opuszki przedsionka pochwy, przy skórą warg sromowych mniejszych, są odpowiednikami ciała gąbczastego – tkanki, która otacza cewkę moczową penisa. Odpowiednikiem gruczołów Bartholina u kobiet są gruczoły Cowpera u mężczyzn.
Wydzieliny i zapach
Istnieje bez liku wydzielin powiązanych ze sromem, między innymi: siki, mordęga, trudne dni, wydzieliny skóry (łój skórny), wydzieliny gruczołów przedsionkowych mniejszych zaś większych, a oraz wydzieliny pochwy. Wydzieliny te zawierają mieszankę substancji chemicznych, wśrod nich występuje: pirydyna, mocznik, kwas octowy, kwas mlekowy, alkohole, diole, ketony i aldehydy.
Mastka
Mastka jest białą substancją będącą mieszanką martwych komórek, wydzielin skóry, wilgoci i oczywiście występujących bakterii. U kobiet zbiera się kobieta około łechtaczki i na fałdach warg sromowych.
Kwasy alifatyczne
Około jedna trzecia kobiet produkuje kwasy alifatyczne. Kwasy te są klasą ostrych związków chemicznych i są używane przez inne naczelne do produkowania seksualno-zapachowych sygnałów. Kwasy te są źródłem wielu dyskusji, chociaż przez naukowców w większości wypadków są traktowane w charakterze ludzkie feromony. Kwasy alifatyczne są produkowane przez bakterię występującą w skórze. Jego praca zmienia się społem z cyklem menstruacyjnym — wzrasta razem z zakończeniem menstruacji i szczytuje w połowie cyklu, poprzednio owulacją.
Modyfikacje żeńskich genitaliów
Wśród niektórych ludów afrykańskich najbardziej rozpowszechnioną modyfikacją genitaliów jest obrzezanie: usunięcie części sromu, najczęściej łechtaczki lub części warg sromowych, z przyczyn kulturowych czy religijnych. Praktyka ta jest bardzo kontrowersyjna, ponieważ często jest wykonywana u nieletnich bez pozwolenia, a jej motywy są dyskusyjne. Akt obrzezania kobiet jest drastyczny i znacznie bardziej bolesny niż obrzezanie mężczyzn.
Zdarza się również, że kobiety decydują się na piercing, tatuaż lub inną zmianę w okolicy sromu dla motywów estetycznych. W celach estetycznych kobiety mogą także użyć lasera do likwidacji zmarszczek, skorzystać z chirurgii plastycznej warg sromowych oraz zwęzić pochwę. Dla zoptymalizowania stymulacji jest również możliwe przemieszczenie łechtaczki.
Choroby sromu
Ginekologia jest gałęzią medycyny, która zajmuje się diagnozowaniem i leczeniem chorób oraz zaburzeń powiązanych ze sromem. Regularne wizyty są niezbędne do wykrycia jakichkolwiek zmian w okolicy sromu.
- grzybica
- opryszczka
- nowotwory niezłośliwe: kaszak, wodniak, brodawczak, włókniak, naczyniak
- nowotwory złośliwe: sarkoma, czerniak psotny, przerzuty raka do sromu, nowotwór złośliwy oryginalny sromu
Źródło: Wikipedia
