Senesino
Senesino (Francesco Bernardi) (ur.31 października 1686, zm.27 listopada 1758) słynny włoski eunuch o głosie altowym. Współpracował z kompozytorem Georgiem Friedrichem Händlem.
Był synem fryzjera ze Sieny. wstąpił do chóru katedralnego w roku 1695. Zabiegowi kastracji został chyba wystawiony na działanie w wieku 13 lat. Jego debiut dramatyczny w Wenecji puder obszar w roku 1707. W ciągu następnej dekady zyskałogromną moda w całej Europie, otrzymując ogromne wynagrodzenia.
Senesino i Handel
Na pokłosie konfliktu, w który Senesino popadł z nadwornym kompozytprem, Heinichenem, w 1720, został zwolniony i zaangażowany przez Haendla w charakterze przede wszystkim uomo w jego zespole, the Royal Academy of Music. Jego najwyższy listwa z tym zespołem proszek obszar 28 grudnia w operze “Radamisto”. Jego pobory była wręcz niewyobrażalnie wysoka (2000 funtów i 3000 gwinei). Sensino pozostał w Londynie coraz przez 16 od pierwszej wspólnej premiery. Przyjaźnił się z londyńską socjetą, między innymi z Księciem Chandos, Lordem Burlingtonem i z malarzem Williamem Kentem. Zajmował się kolekcjonerstwem – zgromadził kolekcję rzadkich obrazów, książek, przyrządów naukowych i innych cennych przedmiotów, włączając w to srebra sławnego Paula de Lamerie.
Podczas kreowania siedemnastu ról w operach Handla (m.in. w Giulio Cesare, Orlando, Rodelinda), jego stosunki z kompozytorem wtem się zmieniały. Po rozpadzie Royal academy w 1728, Senesino śpiewał w Paryżu (1728) i w Wenecji (1729). W 1730 został apiać zaangażowany przez Handla – zaśpiewał w tamtym czasie w jego nowych operach i oratoriach (Esther, Deborah zaś w dwujęzycznej wersji “Acisa i Galatei”). Jego animozja pod Handla stała się wielka, kiedy w 1733 dołączyl do konkurencyjnego zespołu operowego. Występował obok z innym słynnym kastratem – m, a ich konferencja na scenie (w pasticcio Artaserse) jest znanym incydentem odnotowanym przez historyków.
Odrodzenie się do Włoch i wycofywanie się z występów publicznych
Senesino opuślił Anglię w 1736 i wystąpił w kilku przedstawieniach we Włoszech. Śpiewał we Florencji w latach 1737 – 1739 i w Neapolu (do 1740), dokąd dał swój poprzedni gzyms w operze Porpory Il trionfo di Camilla w Teatro San Carlo. W tym czasie jego śpiew wydawał się publiczności przestarzały. Powrócił do miasta swojego urodzenia, zbudował willę, którą urządził w podejście angielszczyzna, jak służących zatrudnił czarnych niewolników, sprowadził małpę i papugę. Kultywował plus angielskie obyczaje – między innymi namiętnie pijał herbatę.
Bibliografia
- Avanzati, E: The unpublished Senesino (informator wystawy Handel and the Castrati, Wymiana handlowa House Museum, London, 2006),
- Dean, W: “Senesino”, in The New Grove Dictionary of Music, 2003
- Heriot, A: The Castrati in Opera (London, 1956) str. 91-95
- LaRue, C S: Handel and his Singers (Oxford, 1995), str. 105-124
- Mainwaring, J: Memoirs of the life of the late G F Handel (London, 1760)
Źródło: „http://pl.wikipedia.org/wiki/Senesino”
