Prostytucja
Ten paragraf wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji.
żeby zrobić go weryfikowalnym, trzeba oddać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.
Współczesna skończona kobieta w domu publicznym
Klient i lafirynda przedstawieni na starogreckim kyliksie.
Prostytucja – sprzedaż usług seksualnych (głównie: odbywanie stosunków płciowych) za finanse czy też inne korzyści. Podmiot oferująca usługi seksualne nazywana jest prostytutką; nauka zawodu ów odnosi się również do mężczyzn – “męska prostytutka”.
Spis treści
//
Historia
Zobacz więcej w osobnym artykule: gawęda prostytucji.
Historycznie nierząd określana jest mianem “najstarszego zawodu świata”; najbogatsze doniesienia na myśl jej praktykowania pochodzą ze starożytnej Grecji i Chin. W Grecji wyróżniało się dwie rodzaje prostytucji publiczną, z którą łączy się pogląd graffiti (za zupa graffiti uważa się oznaczenia na murach domów oferujących usługi prostytutek, a formy zostały odkryte w Pompejach) i sakralną, praktykowaną również w Egipcie i państwach Azji. Z od czasu do czasu wyobrażenie kobieta upadła zastąpione zostało pojęciem kurtyzany (fr. nierządnica) czy też dostojniej yūjo jak osoby parającej się sztuką kochania, jako że nierząd w Kulturze Wschodu uważana była za pogląd nierozdzielnie powiązane z sakralnością i kierunki zaś sposoby działalności wytyczały ścisłe zasady (“kodeksy”) postępowania, m.in. Kama Sutra. Greckim odpowiednikiem yüjo były hetery – odróżniające się od zwykłych prostytutek (zwanych pornai) znacznym wykształceniem.
Aspekt prawny
Stosunek prawodawstwa do prostytucji przez wieki był i jest wieloraki: w wielu krajach jest to działanie nielegalna, w innych jest legalna. W Polsce wykonanie prostytucji (własnej) i czerpanie z tego tytułu korzyści materialnych nie jest nielegalne – legislator przyjął domysł, że seksualność nie być może być przedmiotem umowy cywilnoprawnej. Z tego powodu w Polsce używa się określenia agencja towarzyska, tzn. oferująca (płatne) usługi towarzyskie – za czynności seksualne nie wolno ponieważ prawnie żądać zapłaty. I w Niemczech nieprzymuszona nierząd jest legalną działalnością noszącą nazwa zawodu.
Choć sama nierząd nie jest zabroniona przez polskie system prawny, to z jej zjawiskiem związane są czyny zabronione, takie kiedy stręczycielstwo, sutenerstwo i kuplerstwo. Podług badań policji wymagający interwencji jest wydarzenie handlu ludźmi i niewolnictwa, wyjątkowo młodymi kobietami ze Wschodu (również z Krajowy), które przymuszane są do pracy w agencjach towarzyskich. Takie staż łamią konstytucyjne system prawny wolności osobistej i grożą za to surowe kary pozbawienia wolności.
Słowo prostytucja ma także cechowanie przenośne i oznacza działania sprzeczne z moralnością albo przyjętymi zasadami postępowania, wykonywane z pełną świadomością za finanse ewentualnie inne korzyści materialne i w Polsce kojarzone jest z tzw. “szarą strefą”.
Prawa dotyczące RP
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Przepisy oddany, Dz.U. 1997 nr 88 poz. 553
Rozdział XXV – Przestępstwa przeciw wolności seksualnej i obyczajności
Art. 203.
Który, brutalnie, groźbą bezprawną, podstępem ewentualnie wykorzystując nastawienie relacje albo krytyczne miejsce, doprowadza inną osobę do uprawiania prostytucji, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
Art. 204.
§ 1. Który, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, nakłania inną osobę do uprawiania prostytucji ewentualnie jej to ułatwia, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
§ 2. Karze określonej w § 1 podlega, który czerpie korzyści majątkowe z uprawiania prostytucji przez inną osobę.
§ 3. Gdyby podmiot określona w § 1 bądź 2 jest małoletnim, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
§ 4. Karze określonej w § 3 podlega, który zwabia czy też uprowadza inną osobę w celu uprawiania prostytucji za granicą.
Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Prostytucja
Zobacz parol prostytucja w Wikisłowniku
Zobacz także utwory literackie
- “Kamasutra”, autorstwa Wastajajany
- “Dama kameliowa” – Aleksandra Dumas (syna)
- “Miłość samuraja” – Wacława Sieroszewskiego
- “Blaski i nędze życia kurtyzany” – Honoriusz Balzac
- “Kobieta, która żyła na rzecz miłości” – autorstwa S. Ihary
- “Żywoty kurtyzan” – autorstwa P. Aretino
- “11 minut” – autorstwa P. Coelho
- “Dziewczyny” – autorstwa Barbary Stanisławczyk
- “Dziennik nimfomanki” – autorstwa Valerie Tasso
- “Zbrodnia i wyrok” – autorstwa Fiodora Dostojewskiego
- “Seks-pansja” – zbiór reportaży o prostytucji w PRL, pisarz: Paweł Szpecht
Źródło: “http://pl.wikipedia.org/wiki/Prostytucja“
