Pierre Seel
Pierre Seel (ur. 16 sierpnia 1923 w Haguenau, Alzacja, zm. 25 listopada 2005 w Tuluzie), francuszczyzna osadzony obozu koncentracyjnego, skryba wspomnień poświęconych prześladowaniom homoseksualistów przez nazistów.
Pochodził z rodziny katolickiej, jego rodzice prowadzili piekarnię. Wychowywał się w alzackim mieście Mulhausen. Trafił nieplanowanie do kartoteki policyjnej w charakterze pederasta, podczas gdy składał zeznania w sprawie kradzieży dokonanej w miejscu spotkań gejów. Wykaz homoseksualistów trafiła w ręce niemieckie po zajęciu Alzacji w 1940; 3 maja 1941 Seel został aresztant przez gestapo.
Po pobycie w lokalnym więzieniu, dokąd był poddawany brutalnym przesłuchaniom, trafił do obozu koncentracyjnego w Schirmeck krąg Strasburga. Był w tamtym miejscu ofiarą okrutnego traktowania osób o orientacji homoseksualnej przez nazistów, a plus m.in. świadkiem zabójstwa swojego partnera. Samemu Seelowi udało się dochować się obóz; zwolniony po kilku miesiącach, został ucieleśniony do armii niemieckiej i wysłany na orientalny część przednia. Przy dekadencja wojny trafił do radzieckiego obozu jenieckiego i parę miesięcy spędził na Ukrainie.
Po powrocie do Francji nie ujawniał przez lata ani swojej orientacji seksualnej, ani przeszłości z nią związanej. Jak katolik, ufny przez spowiednika, próbował uciszyć swój orientacja homoseksualna i ożenił się w 1950; z małżeństwa urodziło się troje dzieci, dwóch synów i potomek żeński. Po rozpadzie małżeństwa w 1978 zaangażował się w aktywność organizacji gejów-katolików “David i Jonathan”.
W 1981 zdecydował się na wykrycie swoich doświadczeń, w reakcji na wypowiedź arcybiskupa Strasburga, uznającego homoseksualność za chorobę. Seel ogłosił publiczną reperkusje na słowa arcybiskupa, w której opisał prześladowania homoseksualistów w czasie II wojny światowej. W kolejnych latach domagał się uznania homoseksualistów jak grupy prześladowanej przez forma rządów narodowo-socjalistyczny. Swoje przeżycia opisał w autobiografii Moi, Pierre Seel, déporté homosexuel (1994), napisanej pospołu z dziennikarzem Jeanem Pierre Jockerem, przetłumaczonej na angielszczyzna (Liberation Was for Others. Memoirs of a Pedał Survivor of the Nazi Holocaust, 1997) i język niemiecki (Ich, Pierre Seel, deportiert und vergessen, 2002). Wystąpił również w filmie dokumentalnym poświęconym tej tematyce Paragraf 175. Po uznaniu faktu prześladowań gejów w czasie wojny uczestniczył w charakterze wysłannik tej grupy w uroczystościach rocznicowych.
Zobacz też
- Paragraf 175
Linki zewnętrzne
- Sylwetka postaci z fotografią (en)
Źródło: “http://pl.wikipedia.org/wiki/Pierre_Seel“
