Parafilia

ICD-10

Zaburzenia preferencji seksualnych

Kod ICD-10F65

F65.0 fetyszyzm
F65.1 transwestytyzm fetyszystyczny
F65.2 ekshibicjonizm
F65.3 oglądactwo
F65.4 pedofilia
F65.5 sadomasochizm
F65.6 złożone zaburzenia preferencji seksualnej
F65.8 inne zaburzenia preferencji seksualnej (frotteryzm, nekrofilia)
F65.9 zaburzenia preferencji seksualnych, nie określone

DSM IV

Parafilie

302.4 ekshibicjonizm
302.81 fetyszyzm
302.89 frotteryzm
302.2 pedofilia
302.83 masochizm seksualny
302.84 sadyzm seksualny
302.3 fetyszyzm transwestycyjny
302.82 voyeuryzm
302.9 zaburzenie płciowe niewyspecyfikowana dokąd indziej

Parafilia, zakłócenie preferencji seksualnych (kiedyś: wynaturzenie seksualna, dewiacja seksualne) to odmiana zaburzenia na tle seksualnym, w którym przemówienie pełnej satysfakcji seksualnej uzależnione jest od pojawienia się specyficznych przedmiotów, rytuałów azaliż sytuacji.

Każdy człowiek, w ramach różnic indywidualnych, posiada odmienne zapatrywania seksualne. O patologii możemy wygłaszać przemówienie wówczas, kiedy wkład określonych przedmiotów bądź czynności jest niezbędny do osiągnięcia pełnej satysfakcji seksualnej. Zdarza się, że powyższe czynniki są całkowicie konieczne do uzyskania podniecenia i orgazmu. W niektórych przypadkach parafilie mają twarz kompulsywny: realizowanie popędu seksualnego przypuszczalnie przebywać się co więcej dziesiątka lanie na dzień. Tytuł własności niezwykłych, rzadkich preferencji seksualnych nie powinno się dotyczyć jak patologii – o stanie parafilii mówimy nie prędzej w tamtym czasie, podczas gdy upodobania uniemożliwiają artyzm utrzymania afektywno-emocjonalnego związku z drugą osobą.

Osoby cierpiące na parafilie mogą nie odczuć potrzeby zmiany swoich preferencji. Chęć zmiany pojawia się na ogół, kiedy zaburzenie seksualne staje się uciążliwa ewentualnie niszczy pokrewieństwo z drugą osobą. Historia się racja głównie w tamtym czasie, jak partnerzy tych osób uświadamiają sobie, że pełnią w związku rolę rekwizytu niezbędnego czy też ułatwiającego realizację potrzeb seksualnych. Równolegle, osoby dotknięte parafilią często mają impresja winy z powodu swoich preferencji, które uważają za niemoralne azaliż wręcz obrzydliwe. Mnóstwo z nich popada w depresję.

Parafilie ograniczają zachowania seksualne, jeśli występuje:

  • niedojrzałość seksualna,
  • brak obustronnej akceptacji,
  • brak dążenia do zaspokojenia obu partnerów,
  • zagrożenie zdrowia.

Normy seksuologiczne dotyczą dodatkowo kontekstu sytuacyjnego, układu partnerskiego, a i kontekstu kulturowego.

Spis treści

//

Podział parafilii

Najczęściej parafilie dzieli się w związki od konieczności osiągania satysfakcji seksualnej w zakresie obiektu i w zakresie sposobu realizacji natomiast na nietypowe odchylenia.

Obecnie, parafilie dzieli się na trzy kategorie:

  • takie, w których do stymulacji seksualnej konieczna jest frekwencja przedmiotów nieosobowych (fetysze, w tym fetyszyzm transwestycyjny),
  • takie, w których zdobycie satysfakcji seksualnej uzależnione jest od obecności sytuacji związanych z cierpieniem i upokarzaniem (sadyzm, masochizm),
  • takie, w których koniecznym do podniecenia seksualnego elementem jest frekwencja niedobrowolnych partnerów (ekshibicjonizm, wojeryzm, skatologia telefoniczna itp).

Pogrupowanie DSM-IV

W międzynarodowej klasyfikacji zaburzeń psychicznych DSM-IV wyróżniono ósemka parafilii specyficznych:

kod
nazwa
warunkiem osiągnięcia satysfakcji seksualnej jest:

302.4
ekshibicjonizm
pokazywanie swoich genitaliów obcym osobom

302.81
fetyszyzm
kontakt z fetyszem

302.89
frotteryzm
ocieranie się o obce osoby

302.2
pedofilia
kontakt z dziećmi

302.83
masochizm seksualny
bycie upokarzanym w czasie aktów seksualnych

302.84
sadyzm seksualny
zadawanie cierpienia innym osobom

302.3
fetyszyzm transwestycyjny
przebieranie się za osobę odmiennej płci

302.82
voyeuryzm
podglądanie innych osób, jak ci są nadzy

302.9
parafilia niespecyficzna
inne

Posegregowanie ICD-10

kod
nazwa
warunkiem osiągnięcia satysfakcji seksualnej jest:

F65.0
fetyszyzm
kontakt z fetyszem

F65.1
transwestytyzm fetyszystyczny
przebieranie się w stroje płci przeciwnej

F65.2
ekshibicjonizm
pokazywanie swoich genitaliów obcym osobom

F65.3
voyeuryzm
podglądanie innych osób, jak ci są nadzy

F65.4
pedofilia
kontakt z dziećmi

F65.5
sadomasochizm
obecność cierpienia i przemocy w toku aktów seksualnych

F65.6
złożona parafilia
różne obiekty albo czynności

F65.8
inne parafilie
inne

F65.9
parafilia nieokreślona
nieokreślone elementy

Parafilie niespecyficzne

Istnieje oraz multum rzadkich typów parafilii “niespecyficznych”, które nie zostały wymienione w klasyfikacjach toż obecne są w literaturze:

nazwa
warunkiem osiągnięcia satysfakcji seksualnej jest:

skatologia telefoniczna
prowadzenie obscenicznych rozmów przez telefon

nekrofilia
kontakt ze zwłokami

autogynofilia
wyobrażanie sobie, że jest się kobietą

asfiksja autoerotyczna
ograniczanie sobie dostępu tlenu (duszenie się)

efebofilia
kontakt z mężczyznami w późnym wieku dojrzewania

nimfofilia
kontakt z kobietami we wczesnym wieku dojrzewania

partenofilia
kontakt jedynie z osobami, które nie ostatni coraz inicjacji seksualnej

gerontofilia
kontakt z osobami w zaawansowanym wieku

zoofilia
kontakt ze zwierzętami

abasiofilia
kontakt z osobami z dysfunkcjami narządów ruchu

Przyczyny zaburzeń preferencji seksualnych

Wiele osób dotkniętych parafiliami jest w stanie podać do wiadomości genezę swoich preferencji, wynikają one jako że często z kojarzenia danego bodźca z satysfakcją seksualną (zob. warunkowanie). Zdaniem niektórych badaczy, tego typu wyjaśnienia mogą być wyłącznie świadomościową racjonalizacją faktycznego źródła. Rzeczywista racja zróżnicowania preferencji leży głębiej i pozostaje w dużym stopniu nieznana.

Koncept behawiorystyczna

Informacje, które są w posiadaniu uczonych pokazują, że zdecydowana gros parafilii dotyczy mężczyzn. Badacze wyjaśniają ów faktyczny stan rzeczy koncentracją mężczyzn na wizualnych bodźcach seksualnych. O ile mężczyzn łatwiej stymulują fizyczne bodźce, to zdaniem uczonych, łatwiej będą przebiegać procesy kojarzenia bodźców seksualnych z neutralnymi. Zgodnie z mechanizmami warunkowania, neutralne bodźce zaczną w ów wybieg nabawić się krzątanina seksualne. U kobiet procesy te zachodziłyby mniej sprawnie, bo w ich przypadku niezwykle istotnym czynnikiem wyzwalającym stymulację seksualną jest okoliczności uczuciowy, samowystarczalny od bodźców czysto fizycznych – wizualnych.

Powyższa myśl wyjaśnia także okoliczność, że mnogość osób dotkniętych parafilią wykazuje parę typów parafilii na uderzenie. W ich przypadku łączenie bodźców neutralnych z seksualnymi zachodziło niezwykle żwawo na różnych płaszczyznach.

Kuracja parafilii

Wiele osób dotkniętych parafiliami nie uważa swego stanu za niezdrowy i nie odczuwa potrzeby zmiany swoich preferencji. Na ogół są one do tego zmuszane przez władze wówczas, kiedy trafią do więzienia w związku z przestępstwami na tle seksualnym. To sprawia, że parafilie nie są zaburzeniami w pełni zbadanymi i nie posiadamy o nich właśnie dużej wiedzy podczas gdy o innych typach problemów zdrowotnych.

Leczenie awersyjna

Istotnym elementem w redukowaniu niekorzystnych zachowań seksualnych są techniki stosowane w terapii awersyjnej. Wykorzystuje się w niej mechanizmy warunkowania, polegające na kojarzeniu ze sobą odpowiednich bodźców. W trakcie terapii, prosi się pacjenta, by wyobraził sobie sytuację, która wywołuje u niego ruch seksualne. Potem chory ma za obowiązek przedstawić sobie sytuacje przykre, wywołujące reakcję awersyjną. Równolegle, celem dostarczenia dodatkowych nieprzyjemnych bodźców, w powietrzu zaczyna stawiać się dokuczliwy smród uwalniany przez specjalne przyrząd. Wykorzystując w ów rozwiązanie mechanizmy warunkowania, wytwarza się u pacjentów awersja do niekorzystnych zachowań. Równolegle, kuracja awersyjna uzupełniana jest przez terapię poznawczą i ćwiczenie umiejętności społecznych.

Kwestie historyczne

Na ocenę danego zachowania jak patologicznego często oddziaływanie mają czynniki ideologiczne i kulturowe. Przykładem być może być pederastia, kto wykreślono w 1973 r. z klasyfikacji zaburzeń psychicznych DSM. Amerykańskie Asysta Psychologiczne stwierdziło, że rozlokowanie go w klasyfikacji bazowało nie na rzetelnych badaniach naukowych, wszak na uprzedzeniach wynikających z wpływów ideologiczno-religijnych.

Dawniej, na określnik zaburzeń preferencji seksualnych, używano takich pojęć kiedy “wynaturzenie” i “zboczenie” – teraz nie używa się ich ze względów etycznych (są obraźliwe).

Przypisy i bibliografia

  • Carson R. i inni, (2003), Psychologia zaburzeń, GWP, Gdańsk.
  • Seligman M. i inni, (2003), Psychopatologia, Profit i s-ka, Poznań.
  1. ↑ Money, J., (1986). Lovemaps: Clinical concepts of sexual/erotic health and pathology, paraphilia, and gender transposition. NY: Irvington.
  2. ↑ Maletzky, B. (1998). The parafilias: Reaserch and treatment. Nathan, P.E. i inni, A guide to treatments that work (s. 472-500). NY: Oxford Univ Press.
  3. ↑ Kuluar, G. (1995). Sexual offender recidivism revisited: A meta-analysis of recent treatment studies. “Journal of Consulting and Clinical Psychology”, 63 (5): 802-809.
  4. ↑ American Psychological Association
  5. ↑ W. Szewczuk i J. Pałczyński (1979), Leksyka psychologiczny, Erudycja Powszechna
  6. ↑ Dr Wiesław Czarnikiewicz, Charaktery nr 3/2008, s. 47

Zobacz też

  • seks
  • zaburzenie identyfikacji płciowej
  • dysfunkcja seksualna

p • d • e
Zaburzenia na tle seksualnym

zaburzenie tożsamości płciowej • zaburzenia preferencji seksualnych • dysfunkcje seksualne

 


Przeczytaj także zastrzeżenia dotyczące pojęć medycznych na Wikipedii!
Wikiprojekt: Nauki medyczne • Portal ogólnoinformacyjny: Nauki medyczne

Źródło: “http://pl.wikipedia.org/wiki/Parafilia