Mężczyzna
Anatomia mężczyzny
- Różnice w budowie anatomicznej między mężczyzną a kobietą dotyczą zewnętrznych narządów płciowych tudzież sylwetki ciała.
- Kobiety są statystycznie drobniejszej budowy, o mniejszej masie mięśniowej i mniejszej masie ciała. W największym stopniu charakterystyczną różnicą w sylwetce ciał obu płci jest wielkość miednicy (szersza w stosunku do reszty ciała u kobiet) i wielkość ramion (szersze w stosunku do reszty ciała u mężczyzn). Jest to pokłosie ukształtowanego się w procesie ewolucji dymorfizmu płciowego.
Psychika mężczyzny
Teorie oparte na psychologii ewolucyjnej
Istnieje krocie dyskusji na zagadnienie różnic w psychice u statystycznego mężczyzny i statystycznej kobiety. Jeden z punktów widzenia wywodzi się psychologii ewolucyjnej (zobacz podobnie: założenie łowiecka, przypuszczenie sawanny, domysł zbieracka, domysł czyszczenia), która zakłada, że różnice w rolach, jakie pełnili mężczyźni i kobiety w społecznościach pierwotnych, przyczyniły się do wykształcenia m.in. różnic płciowych.
Innym punktem widzenia jest droga kulturowe, które zakłada, że pozycje społeczne są narzucone w kulturze, w której wychowuje się chłopiec (zobacz: komunał seksualny). Społecznymi aspektami płci zajmuje się domena gender studies. Coraz inne sposób mówi (projekt strukturalno-społeczna), że różnice w zachowaniach i cechach psychologicznych mężczyzn i kobiet mają swoje źródło w odmiennych rolach, jakie z konieczności pełnią zarówno kobiety (dopiero co świniarz prawdopodobnie skutkować dzieci i niańczyć je piersią) i mężczyźni. Recenzja tych teorii zobacz: urozmaicenie fizyczna.
Faktyczne różnice w psychice mężczyzny i kobiety
Różnice między mężczyzną a kobietą zmieniają się w czasie. Na przypadek w zdolnościach matematycznych nie ma istotnych różnic między chłopcami a dziewczynkami do piętnastego roku życia. W górę tego wieku dziewczynki nieznacznie lepiej rozwiązują proste zadania, natomiast nie wykryto różnic w zadaniach z większym natężeniem złożonych. Jeżeli porównywane są osoby (kobiety i mężczyźni) o wysokich zdolnościach ogólnych, to starszeństwo mężczyzn w uzdolnieniach matematycznych narasta. Okazało się i, że drzewiej różnice w tych zdolnościach były wysoko większe aniżeli obecnie. Równolegle wszelako okazuje się, że przekonania ludzi co do różnic w uzdolnieniach matematycznych mężczyzn i kobiet są w dużym stopniu większe aniżeli rzeczywiste różnice w tych uzdolnieniach (frazes płci). Poza tym wypada dostrzec, że różnice te nie dotyczą każdego mężczyzny w porównaniu z każdą kobietą, a wyłącznie wskazują na przekraczający procent mężczyzn aniżeli kobiet (czy też w przeciwieństwie) lepiej uzdolnionych w określonej dziedzinie. W takim razie zdarzają się kobiety niezmiernie uzdolnione matematycznie a mężczyźni niesłychanie uzdolnieni np. w sztukach plastycznych. Danych o różnicach między płciami dostarcza wówczas porównanie nie jednostek, a odsetka osób każdej z płci wykazujących określone zdolności.
Zdolności poznawcze
Mężczyźni w porównaniu z kobietami wypadają lepiej w: zdolnościach przestrzennych (rotacje umysłowe, reprezentacja przestrzeni, spostrzeganie przestrzeni). Gorzej w zdolnościach werbalnych (wytwarzanie mowy, błędy ortograficzne, zdolności językowe).
Wiele zależy tu od wieku badanych, statystycznego zdefiniowania pojęcia “istotna odchylenie” natomiast do określenia poszczególnych typów zdolności.
Osobowość
Pod względem osobowości mężczyźni mają przewagę w: asertywności, samoocenie (małe różnice), zadowoleniu z własnego ciała. Wyższość kobiet uwidacznia się w: empatii i wrażliwości na innych (nadzwyczaj duże różnice), lęku, towarzyskości (b. słaba odchylenie), zaufaniu do innych, sumienności. Są w ogóle oraz wyżej oceniane wobec względem atrakcyjności.
Motoryka i zachowanie
Mężczyźni uzyskują w dużej mierze lepsze wyniki w: prędkości rzucanego obiektu, długości rzutu, celności, skoku w dal, szybkości biegu, sile chwytu dłoni. Niektóre z tych różnic pojawiają się w tym momencie w wieku prenatalnym i nasilają się z wiekiem.
Męskość
Cechy tradycyjnie przypisywane mężczyznom w zachodnim kręgu kulturowym to:
- Gotowość do stosowania przemocy – mężczyzna postrzegany jest historycznie w charakterze wojownik
- Odwaga, chęć do ponoszenia ryzyka i żądza przygód, powiązana z niską refleksyjnością
- Siła fizyczna, chęć walki, widmo konkurencji, grubiaństwo
- Dominacja, staranie do władzy
- Samoopanowanie, chociażby chłód
- Zdolności techniczne i organizacyjne
- Racjonalizm, intencjonalność abstrakcyjne, zatwardziałość
Do tego dochodzą inne cechy, które przypisywane są co prawda obydwu płciom, atoli w wielce inny rozwiązanie. Te cechy to: podłość – u mężczyzn przejawiająca się w formie pogardzania, u kobiet – w formie lekceważenia, chęć do przechwalania się – mężczyźni przechwalają się słownie, kobiety się stroją, chęć osiągnięć, świadomość władzy.
Ujęcie socjologiczne
Ponieważ w większości społeczności mamy do czynienia z dominacją mężczyzn, to cnoty są utożsamiane z cechami męskimi (łacińskie virtus – czystość – pochodzi od vir – mężczyzna).
W badaniach nurtu gender od czasu publikacji austriackiego socjologa Roberta W. Connella mówi się o męskości w liczbie mnogiej: to znaczy o męskościach. Connell na skroś analizy historyczno-kulturowe dowodzi, że w każdej kulturze chociażby w tym samym czasie istnieją różne formy męskości. Ta stan, która w danej kulturze ma obrączkowanie dominujące, jest określana przez Connella w charakterze męskość hegemonialna. Connell dał nowe impulsy do rozważań o płci i o męskości.
Męskość i zachowania społeczne omawiane są szerzej – również w porównaniach międzykulturowych – w socjologicznej teorii ról społecznych.
Źródło: “http://pl.wikipedia.org/wiki/M%C4%99%C5%BCczyzna“
