Strona glowna » Seksualny poradnik » Homoseksualizm

Homoseksualizm

Identyczność seksualna

Tożsamości płciowe:

  • gender
  • androgynia
  • andromimeza
  • gynemimeza
  • transgenderyzm
  • transseksualizm

Orientacje seksualne:

  • aseksualizm
  • biseksualizm
  • heteroseksualizm
  • homoseksualizm


Chnumhotep i Nianchchnum w intymnym objęciu. Egipski sarkofag (ok. 2400 p.n.e). Niektórzy naukowcy interpretują go w charakterze pierworodny zatrzymany ślad homoseksualizmu na świecie

Homoseksualizm (z greki homós = taki sam, równy, i z łac. sexualis = płciowy), w inny sposób: homoseksualność – odpowiedzialność psychoemocjonalne i zapęd nasycony erotyzmem pośrodku osobami tej samej płci.

Spis treści

Terminologia

Słowo inwersja seksualna powstało z połączenia dwóch słów: greckiego homós (gładki, taki już sam) i łacińskiego sexus (płeć).

W seksuologii, zwłaszcza w starszej literaturze, spotykane jest uzus słowa homoseksualizm plus w odniesieniu do seksu homoseksualnego, jaki przypadkiem tyczyć się zarówno osób homo- gdy i biseksualnych.

Dawniej na rzecz określenia kontaktów homoseksualnych używano wielu nazw, m.in. zachowania homoseksualne między mężczyznami określano terminem uranizm ewentualnie pederastia. Kontakty homoseksualne między kobietami drzewiej były określane jak safizm bądź trybadyzm. Słowa te, dziś sporadycznie spotykane mają pewne niuanse znaczeniowe. Uranizm oznaczał uprawianie miłości między mężczyznami (od boga Uranosa, ojca bogów i tytanów, władcy nieba). Wyraz pederastia pochodzi od greckiego paiderastia, co znaczy “miłość do chłopców”, bowiem w starożytnej Grecji typowe były zależności homoseksualne między dojrzałymi mężczyznami a dorastającymi chłopcami. Safizm to epitet miłości lesbijskiej pochodzące od imienia poetki greckiej Safony, autorki czułych wierszy miłosnych skierowanych do kobiet. Trybadyzm oznacza forma seksu między kobietami, polegający na ocieraniu się intymnymi częściami ciała (od gr. tríbein – ocierać się, trzeć).

W języku codziennym gdy i oficjalnym, na przydawka homoseksualnego mężczyzny ponadto określenia homoseksualista używa się z większym natężeniem neutralnego słowa gej (od ang. gay – śmieszny), które dziś nuże utraciło swoje żargonowo-środowiskowe zabarwienie.

Słowo gay na określnik mężczyzn homoseksualnych, zostało po uderzenie wiodący prym użyte w latach 60. XX wieku w Stanach Zjednoczonych, w trakcie zgromadzeń organizacji walczących o równouprawnienie osób homoseksualnych.

Kobietę homoseksualną określa się w charakterze kobieta homoseksualna (od wyspy Lesbos, ojczyzny Safony) i jest to również wyraz o zabarwieniu neutralnym.

Do określenia społeczności Lesbijek, Gejów, a plus osób Biseksualnych i Transgenderycznych stosuje się skrót LGBT (od pierwszych liter). Zupa zachowanie terminu datuje się na latach 60. XX wieku w USA, na krótko po zamieszkach Stonewall w Greenwich Village.

Aspekt społeczny

Publikowane badania statystyczne, naukowe i historyczne podają, że wśród populacji ludzkiej jest średnio 2-6% osób o orientacji homoseksualnej (dotyczy zarówno osób orientacji homoseksualnej, biseksualnej i heteroseksualnej w charakterze stan eksperymentu, lub seksu zastępczego).

Homoseksualizm a psychologia i seksualogia

17 maja 1990 roku Światowa Zrzeszenie Zdrowia (WHO), działająca na szczeblu międzynarodowym w ramach ONZ i skupiająca 193 kraje członkowskie, wykreśliła orientacja homoseksualna z Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Stwierdziła również, że żadna izm seksualna (w tym homoseksualna) nie powinna być przez nikogo traktowana jak zakłócenie. Uprzednio, w 1973 roku, podobnego wykreślenia dokonało Amerykańskie Asysta Psychiatryczne w USA na szczeblu krajowym. W oświadczeniu Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego czytamy, że uznanie o usunięciu homoseksualizmu z listy chorób nie była wynikiem działalności tzw. lobby homoseksualnego, wszak bazowała na wielu obiektywnych i rozbudowanych badaniach naukowych, a przeświadczenie o patologicznym charakterze homoseksualizmu jest przejawem antyspołecznych uprzedzeń. Równolegle Przymierze wzywa wszystkich naukowców na świecie do walki z tym błędnym przekonaniem:

Psychologowie, psychiatrzy i inni naukowcy chwytający się zdrowiem psychicznym, zgadzają się co do faktu, że homoerotyzm nie jest chorobą, zaburzeniem psychicznym azali problemem emocjonalnym. Powyżej 35 lat obiektywnych, rozbudowanych badań naukowych dowodzi, że homoerotyzm w jakiejkolwiek postaci nie wiąże się z żadnym zaburzeniem psychicznym ewentualnie innym problemem zdrowotnym. Co zgodność z rzeczywistością dawno pederastia był traktowany przez naukowców i populacja za chorobę, jakkolwiek pojęcie to oparte było na uprzedzeniach, a nie rzetelnych informacjach.

W 1973 roku Amerykańskie Asysta Psychiatryczne uwzględniając nowe, lepiej zorganizowane badania, usunęło orientacja homoseksualna z listy psychologicznych problemów zdrowotnych. Duet lata później, Amerykańskie Asysta Psychologiczne wydało rozporządzenie popierające to rozwiązanie.

Od nad 25 lat obie organizacje apelują do wszystkich specjalistów w zakresie zdrowia psychicznego na całym świecie o dementowanie błędnego przekonania o patologicznym charakterze homoseksualizmu, które potem jest głoszone przez niektórych ludzi.

— Amerykańskie Asysta Psychologiczne

Środowisko naukowe przeczy obiegowym opiniom, stwierdzając, że inwersja seksualna nie jest chorobą azaliż zaburzeniem psychicznym. Równolegle psychoanalitycy podkreślają szkodliwość postaw homofobicznych na społeczne działanie mniejszości seksualnych:

Homoseksualna stanowisko nie przypadkiem by uznawana za przedsmak niepełnego rozwoju osobowości bądź psychopatologii. Podczas gdy każde wstręt społeczne, nieżyczliwość pod homoseksualności wpływa negatywnie na wigor psychiczne, przyczyniając się do trwałego poczucia naznaczenia i głębokiego samokrytycyzmu u osób zorientowanych homoseksualnie przez uwewnętrznienie tego uprzedzenia.

— Amerykańskie Asysta Psychoanalityczne

Polskie Asysta Seksuologiczne, zaniepokojone rosnącym poziomem postaw homofobicznych w Polsce, wydało deklaracja, w którym dementuje fałszywe mniemania na kwestia homoseksualizmu i homoseksualistów. Stwierdza, że sfałszowany jest komunał geja w charakterze osoby zainteresowanej zaledwie seksem i przede wszystkim skłonnej do seksualnego wykorzystywania dzieci. Podkreślając różnicę między homoseksualizmem a pedofilią, głosi, że orientacja homoseksualna, w przeciwieństwie do pedofilii, nie jest uznawany współcześnie za zakłócenie psychiczne. Podług autorów oświadczenia wszelkie próby utrwalania powyższych stereotypów i fałszywych mniemań są domeną ludzi nieświadomych i niekompetentnych czy też ponadto uprzedzonych do ludzi homoseksualnych. Równolegle autorzy zaznaczają, że tego typu postawy homofobiczne są krzywdzące na rzecz homoseksualnej części społeczeństwa i utrudniają społeczne działanie tych osób.

Polskie Asysta Seksuologiczne jest zaniepokojone krzywdzącym wpływem społecznych uprzedzeń na operacja psychiczne i społeczne osób homoseksualnych i biseksualnych i jest świadome niechlubnej roli, jaką w podtrzymywaniu tych uprzedzeń odegrała kiedyś lekcja, która przez powyżej stówka lat (do 1973 r. w USA i do 1991 r. w Europie) uznawała pederastia za zakłócenie psychiczne. Ówczesne przekonanie o patologicznym charakterze homoseksualności okazało się niepoparte faktami naukowymi, ale oparte na społecznych uprzedzeniach od wieków zakorzenionych w kulturze zachodniej. Toteż także homoerotyzm została wykreślona z obu najważniejszych klasyfikacji zaburzeń psychicznych – DSM i ICD.

Jednocześnie na Polskim Towarzystwie Seksuologicznym, jak na organizacji naukowej, spoczywa obciążenia za dyfuzja w społeczeństwie aktualnego stanu wiedzy seksuologicznej, wyjątkowo jeżeli społeczna dezinformacja w zakresie seksuologii podtrzymuje niesłuszną dyskryminację jakiejkolwiek grupy społecznej.

— Polskie Asysta Seksuologiczne

Niektórzy zaangażowani religijnie naukowcy, skłonni są wątpić postanowienia Światowej Organizacji Zdrowia, Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego a innych instytucji naukowych, które traktują pederastia jak upiór mieszczące się w granicach normy. Osoby takie uważają, że homoseksualizm da się leczyć i wiąże się z poważnymi zagrożeniami związanymi z rozpadem rodziny. W odpowiedzi, Amerykańskie Asysta Psychiatryczne wydało publiczna wypowiedź, w którym stwierdza, że tego typu opinie nie mają właściwego podłoża naukowego, tymczasem bazują na antyspołecznych przekonaniach religijnych albo politycznych:


Amerykańskie Asysta Psychiatryczne podtrzymuje posada z 1973 roku, że inwersja seksualna nie jest jednostką chorobową. W ostatnim czasie pojawiły się głosy kwestionujące powyższą tezę, które opierają się na założeniu, że homoseksualność przypadkiem stać się “wyleczony”. Podstawą tego typu twierdzeń nie są tymczasem rzetelne badania naukowe przeprowadzane przez kompetentnych specjalistów, jednakowoż przekonania religijne czy też polityczne nie respektujące praw obywatelskich osób homoseksualnych.

— Amerykańskie Asysta Psychiatryczne

Z orientacją seksualną, inaczej zarówno z heteroseksualną, homoseksualną, kiedy i biseksualną, mogą się zobowiązać rozmaite zaburzenia, głównie wynikające z problemów rozwojowych i akceptacji własnej seksualności.

Zaburzenia te podług ICD-10 (F66.x.1) dzieli się na:

  • F66.0.1 – zakłócenie dojrzewania seksualnego,
  • F66.1.1 – stanowisko seksualna niezgodna z ja (egodystoniczna),
  • F66.2.1 – zakłócenie związków seksualnych.

Warto wyrzygać uwagę, że zaburzenia te są wspólne na rzecz wszystkich orientacji seksualnych, tzn. mogą następować w sąsiedztwie każdej z tych orientacji. Między innymi homoseksualność egodystoniczny, jaki jest zaburzeniem. UWAGA: Podział DSM-IV odrzuca jednostkę “stanowisko seksualna niezgodna z ego”.

Badania psychologiczne wskazują, że homoseksualność nie wiąże się z jakimikolwiek zaburzeniami psychicznymi, ani także do nich nie prowadzi.

Zobacz więcej w osobnym artykule: Zaburzenia na tle seksualnym.

Homoseksualizm a sytuacja kulturowy
Zobacz więcej w osobnym artykule: Homoseksualność a okoliczności kulturowy.

Dychotomia płci, która jest akceptowana uniwersalnie w kulturze, posiada oblicze etnocentryczny. Równolegle płciowość człowieka nie musi wypowiadać się dychotomicznie – w różnych zbiorowościach kulturowych spotyka się przypadki i koncepcje dotyczące androgynii, transseksualizmu kiedy i samego homoseksualizmu. Zachowania homoseksualne, tożsamości homoseksualne (różnie nazywane) występują w większości znanych naukowcom kultur – zarówno homoseksualność wśród kobiet podczas gdy i mężczyzn, w pobliżu czym ów pozostały obserwowany jest częściej. Spotyka się go w formie stałych instytucji społecznych, w formie zachowań związanych z pewnymi obrzędami bądź w charakterze sporadyczne zachowania indywidualne. Jego oficjalna zgoda była niewiadoma w czasie kiedy i w przestrzeni różnych kultur.

Przyczyny zróżnicowania orientacji seksualnych


Para gejów trzyma się za ręce w czasie Christopher Street Day w 2006 r.

Od lat toczy się spór, azali na postęp orientacji seksualnej człowieka wpływają czynniki biologiczne, psychologiczne, azaliż również obydwa te czynniki równolegle. Badania bliźniąt wykazały, że u bliźniąt jednojajowych adekwatność występowania tej samej orientacji homoseksualnej wynosiła 52%. Tudzież u bliźniąt dwujajowych 22% osób miało tę samą orientację homoseksualną. W przyszłości nie ma jednoznacznej odpowiedzi który allel i azaliż podzbiór genów (jeśliby jest to następstwo plejotropowy) są odpowiedzialne za szyk różnej orientacji seksualnej u człowieka.

Za jeden z argumentów na obiekt, że pederastia ma przyczyna genetyczne, uważają niektórzy powszechność jego występowania w różnych kulturach. Zdaniem naukowców z Uniwersytetu Stanu Illinois za orientację seksualną człowieka odpowiada co w żadnym wypadku nieco niepowiązanych ze sobą genów rozrzuconych po różnych chromosomach. Badacze porównali chromosomy 456 osób z 146 rodzin, w których dwóch ewentualnie więcej braci było gejami. Odnaleziono parę fragmentów DNA, które u części homoseksualnego rodzeństwa były identyczne. U nad 60% braci wykryto takie same obszary DNA na trzech chromosomach – 7., 8. i 10.

Wysunięto również hipotezę, że o orientacji seksualnej decyduje struktura mózgu. Przeprowadzono badania, które sugerowały m.in., że trzecie rdzeń atomowy podwzgórza INH3 u gejów jest w znacznym stopniu mniejsze aniżeli u mężczyzn heteroseksualnych. Niezgodność dotyczy również spoidła wielkiego: u mężczyzn heteroseksualnych jest ono o 18% większe aniżeli u kobiet i o 35% większe aniżeli u mężczyzn homoseksualnych. Badania te nie pokazały wszelako, azali zmiany w mózgu są wynikiem, azali przyczyną homoseksualizmu. W dodatku krytycy zauważają, że wszyscy badani ze zmianami zmarli na AIDS co mogło mieć oddziaływanie na wyniki badań, skoro tenże wirus mógł interweniować na zmiany w mózgu.

W 2004 podobne różnice w budowie mózgów zaobserwowała wspólnota naukowców z Oregon Health Sciences University wśród męskich osobników owiec wśród których obserwowano zachowania homoseksualne w porównaniu do osobników wykazujących zachowania heteroseksualne.

Natomiast wedle koncepcji G. Dornera na oddziaływanie powstawania różnych orientacji seksualnych mają hormony oddziałujące na płód humanistyczny w fazie rozwoju prenatalnego. W najwcześniejszej fazie rozwoju prenatalnego płód humanitarny jest żeński — obojętnie od tego jaka jest płeć genetyczna i jaka będzie płeć dorosłej osoby. W okolicy szóstego tygodnia życia rozpoczyna się sprawa sądowa maskulinizacji mózgów, które z kolei mają zaliczać się do mężczyzn. Przyszłe kobiety nie przechodzą tego procesu. Męski ośrodek kierujący w pewnym momencie musi poddać się tzw. „przezwojeniu”, inaczej poniżej wpływem męskich hormonów, jakie w owym czasie do niego dochodzą przekonstruować się z zrazu żeńskiej formy. Sprawa sądowa przezwojenia jest niezmiernie powikłany i często dochodzi do różnego rodzaju odmienności w jego przebiegu. Chwilowo uznaje się, że właśnie ów sprawa sądowa przezwojenia wyjaśnia pewne szczególne różnice w psychicznym funkcjonowaniu mężczyzn. W trakcie przezwajania rozwijają i specjalizują się trzy środki. Zwierzchni to środowisko płci tożsamości płciowej, inny to medium orientacji seksualnej i trzecia część — medium roli płciowej. Skryba tej hipotezy twierdzi, że u gejów nie ulega maskulinizacji środowisko dalszy, w ciągu kiedy inne idą zaplanowanym torem. Podług autora hipotezy to tłumaczy, z jakiego powodu geje posiadają typowo męską identyczność płciową, zachowują się kiedy mężczyźni, a równolegle ich stanowisko seksualna nastawiona jest na mężczyzn.

Konkluzja


Para gejów z Chorwacji

Pomimo wielu różnych naukowych teorii powstawania odmiennych orientacji seksualnych u człowieka gros naukowców.

Zobacz więcej w osobnym artykule: Leczenie reparatywna.

Aspekty prawne


Tęczowa sztandar – litera społeczności osób LGBT

małżeństwa homoseksualne

w całym kraju:

Holandia (2001)

Belgia (2003)

Hiszpania (2005)

Eldorado (2005)

RPA (2006)

Norwegia (2008)

w niektórych regionach:

USA: Massachusetts (2005)

USA: Kalifornia (2008)

prawne estyma zawartych
niezależnie od granicami kraju:

Izrael (2006)

USA: Innowacyjny Jork (2006)

Antyle Holenderskie (2007)

Aruba (2007)

USA: śmiały Meksyk (2007)

USA: Rhode Island (2007)

układy partnerskie

w całym kraju:

Dania (1989)

Szwecja (1995)

Islandia (1996)

Republika francuska (1999)

Republika federalna niemiec (2001)

Finlandia (2002)

Luksemburg (2004)

Nowa Zelandia (2005)

Andora (2005)

Słowenia (2005)

Wielka Brytania (2005)

Republika czeska (2006)

Szwajcaria (2007)

Węgry (2009)

Urugwaj (2008)

w niektórych regionach:

USA (1997-)

Argentyna (2003-)

Australia (2004-)

Brazylia (2004-)

Włochy (2004-)

Meksyk (2006-)

konkubinaty

w całym kraju:

Izrael (1994)

USA (1995)

Australia (1995)

Węgry (1996)

Zielona Wyspa (1996)

Kolumbia (1996)

Argentyna (1997)

Brazylia (1998)

Urugwaj (1998)

RPA (1999)

Portugalia (2001)

Republika czeska (2001)

Chorwacja (2003)

Austria (2003)

Kostaryka (2003)

W znacznej ilości krajów rozwiniętych zależności homoseksualne są akceptowane. Tymczasem wprawdzie kontakty homoseksualne są potem nielegalne w naokoło 70 z 195 krajów na świecie (głównie w krajach Afryki i Azji). Wielkość karalności jest zróżnicowany w układy od kraju. Najcięższą karą za infrastruktura homoerotyczny jest wyrok śmierci praktykowana między innymi w Iranie.

Natomiast w niektórych krajach rozwiniętych (Europy, Ameryki Północnej zaś Południowej natomiast Australii i Oceanii) występuje kierunek do prawnej regulacji związków homoseksualnych jak małżeństw cywilnych ewentualnie związków partnerskich (umowy cywilnoprawne nadające te same czy też część praw i obowiązków jakie posiadają małżeństwa).

Kraje w których zalegalizowano relacje małżeńskie osób tej samej płci: Królestwo niderlandów (2001), Belgia (2003), Hiszpania (2005), Mekka (2005), RPA (2006), stan rzeczy Massachusetts w USA (2004) tudzież Norwegia (2008). W dodatku małżeństwa te uznaje Izrael (2006), niezależność Aruby (2007) i Antyli Holenderskich (2007) zaś usa Pionierski Jork i Rhode Island w USA (2007), bez dyspozycja zawarcia takich małżeństw na terenie stanu albo kraju.

Inne kraje i rozważają legalizację małżeństw: głównie państwa Unii Europejskiej – Szwecja, Republika francuska, Rfn, Królestwo danii, Luksemburg, Rumunia, a plus Tajwan, Kostaryka, Brazylia, Argentyna, kolejne usa USA azali położenie Tasmania w Australii, tudzież inne.

Kraje, które zalegalizowały układy partnerskie osób tej samej płci: Królestwo danii (1989), Norwegia (1993), Szwecja (1995), Islandia (1996), 9 stanów USA* – Hawaje (1997), Kalifornia (1999), Vermont (2000), Maine (2004), New Jersey (2004), Connecticut (2005), Waszyngton (2007), New Hampshire (wejdzie w życie od 2008) i Oregon (wejdzie w życie od 2008) tudzież 2 aglomeracje: Okręg Kolumbii (2002) i śmiały Jork (1997); Hiszpania (11 z 17 prowincji; od 1998), Królestwo holandii (1998), Republika francuska (1999), Belgia (2000), Finlandia (2002), Republika federalna niemiec (2001), Wielka Brytania (2005), Nowa Zelandia (2005), Argentyna – gród Buenos Aires i teren Rio Negro (2003), Brazylia – pozycja Rio Grande do Sul (2004), Australia – stan rzeczy Nowa Południowa Walia (1999), Wiktoria (2001), Obręb Północne (2003), Tasmania (2004), Australijskie Kraina Stołeczne (2004), Queensland (2005), Australia Zachodnia (2005) natomiast Australia Południowa (2006), Luksemburg (2004), Słowenia (2005), Andora (2005), Republika czeska (2006), Luksemburg (2004), Meksyk – gród Meksyk (2006) i stan rzeczy Coahuila (2007), Szwajcaria (2007), Węgry (2009), Urugwaj (2008).

Inne kraje również rozważają legalizację związków partnerskich: głównie państwa Unii Europejskiej – Zielona Wyspa, Austria, Włochy (na szczeblu ogólnokrajowym), Hellada, Liechtenstein, a i czereda krajów Ameryki Łacińskiej: Chile, Argentyna, Brazylia, Kostaryka, Kolumbia, niektóre stany zjednoczone USA zaś inne.

Już otóż niemało z tych krajów uznaje nieformalne zależności między osobami tej samej płci – konkubinaty, przyznając parom pewne prawa, do tej pory dostępne dopiero co na rzecz par heteroseksualnych, np.: Portugalia, Izrael, Włochy, Brazylia, Argentyna, Kostaryka, Australia, Austria, USA – masa stanów.

Również lokalny poziom planował uprawomocnić stosunki partnerskie. W grudniu 2004 r. Izba wyższa parlamentu przyjął teoria ustawy zezwalającej osobom tej samej płci na rejestrację związku w urzędzie stanu cywilnego, wedle którego partnerzy otrzymaliby właśnie część praw z tych, jakimi cieszą się małżeństwa. Hipoteza ów poparły SLD i SdPl; heroicznie przeciwni byli: PO, PiS, LPR, nieco przeciwni – Obrona własna zaś PSL. Marszałek Sejmu – Włodzimierz Cimoszewicz nie wprowadził ustawy do porządku obrad, co spowodowało, że teoria upadł.

  • Sytuacja prawna osób LGBT na świecie (tabela)
  • Sytuacja prawna osób LGBT w Polsce

Aspekty religijne
Zobacz więcej w osobnym artykule: Religie a homoseksualizm.


Niektóre Kościoły chrześcijańskie udzielają błogosławieństw parom homoseksualnym, a część udziela ślubów

Religie mają zróżnicowany postawa do orientacji homoseksualnej i aktów homoseksualnych i związków osób tej samej płci. Aktywności homoseksualnej nie akceptuje gros Kościołów chrześcijańskich, prawowierny religia mojżeszowa, hinduizm tudzież religia islamska; mniej stanowcze są tradycyjne nurty buddyzmu; zatwierdzający nastawienie ma szintoizm, duża część neopogan, unitarianie-uniwersaliści.

Według doktryn większości kościołów chrześcijańskich kontakty homoseksualne są grzechem. W charakterze powód potępienia podawana jest przyjęta wyklarowanie niektórych cytatów z Biblii. W Kościele katolickim kontakty homoseksualne są również określane jak sprzeczne z prawem naturalnym i zagrażające podstawowym wartościom społecznym, m.in. rodzinie. Osoby homoseksualne są przez przedstawicieli tych Kościołów zachęcane do abstynencji seksualnej. Dotyczy to wszystkich osób obojętnie do orientacji seksualnej, w sąsiedztwie interpretacji, że Pismo Święte za bezprzykładny wystarczający oznaka aktywności seksualnej uznaje uprawianie miłości w małżeństwie, rozumianym jak wytrwały (w Kościele katolickim i prawosławnym – sakramentalny) podobieństwo dwojga osób różnej płci. Podobne negatywne funkcja względem homoseksualizmu wyznają na podstawie Tor (Pięcioksięgu mojżeszowego) ortodoksyjni Żydzi, przede wszystkim męskiego (niewieści jest rozważany łagodniej).

Postawy wrogie pod homoseksualistów, propagowane przez niektórych przedstawicieli instytucji religijnych.

Niektóre Kościoły protestanckie i starokatolickie udzielają błogosławieństw parom osób tej samej płci. Zamienić jest dozwolone tu takie kościoły podczas gdy Kościół Anglikański w Kanadzie, Kościół Episkopalny w USA, Kościoły Starokatolickie Unii Utrechckiej, Kościół Baptystów, Kościół Kaledoński (od 2006), Ewangeliczny Luterański Kościół Kanady, Kościół Szwecji, Kościół Danii, niektóre Kościoły działające w wspólnocie Kościoła Ewangelicznego Helmut, Prezbiteriański Kościół USA, Kościół Metodystów Wielkiej Brytanii, Kościół Morawian, Kościół Reformowany w Holandii. Parę innych kościołów udziela małżeństw osób tej samej płci np. Zunifikowany Kościół Kanady, Metropolitalna Więzy Kościelna, Międzynarodowe Przyjaźń Adwentystów Dnia Siódmego, Przywrócony Kościół Jezusa Chrystusa (zob. więcej w Bless same-sex unions)

W Polsce układy osób tej samej płci błogosławi więź Wolnego Kościoła Reformowanego.

Stereotypy i mity związane z homoseksualizmem


Celem kampanii Niech nas zobaczą była konflikt zbrojny ze stereotypami

Stereotypy, inaczej uproszczenia i fałszywe mniemania dotyczące homoseksualizmu zniekształcają wyobrażenie mniejszości seksualnych. Błędne przekonania stanowią jedną z głównych przyczyn homofobii.

  • homoseksualiści żyją jeno seksem

Osoby homoseksualne zazwyczaj postrzegane są przez pryzmat własnej seksualności. Są one przede wszystkim homoseksualistami, a nie prędzej po pewnym czasie ludźmi, członkami społeczności azaliż reprezentantami danych zawodów. Wynika to z fałszywego.

Osobom o wysokim poziomie stereotypizacji myślenia z trudem jest przyłapać inne aspekty życia homoseksualistów, aniżeli erotyczne. Kiedy niekiedy z trudem im zaufać, że wzięty człowiek teatru azaliż wokalista jest reprezentantem mniejszości seksualnych – wiąże się to z pewnym rodzajem dysonansu kategorii poznawczych. Przykładem takiego stereotypowego myślenia być może być wypowiedź Wojciecha Wierzejskiego, kto o niemieckich homoseksualnych politykach powiedział: To nie są żadni poważni politycy, przed chwilą geje. Na rzecz Wojciecha Wierzejskiego niemożliwe jest, ażeby “homoseksualista” był równolegle kimś innym aniżeli przedstawicielem mniejszości seksualnych – a skutkiem tego niemożliwe jest i, by wszystek pederasta był poważnym politykiem.

  • niemal ktokolwiek pedofil jest homoseksualistą

Choć badania psychologiczne i statystyczne dowodzą, że ok. 90% przypadków pedofilii dotyczy heteroseksualnych mężczyzn, niektórzy konserwatywni politycy twierdzą, że w nie całkiem każdym przypadku pederastia łączy się z pedofilią:


Każdy pan władza poświadczy, że homoseksualiści to cykl poniekąd w 100 proc. pokrywający się z środowiskiem pedofilskim. To wydarzenie, na jaki nie popyt żadnych badań

— Wojciech Wierzejski

Aby uznać tę tezę, Wierzejski polecił prokuraturze doświadczenie powiązań między środowiskami homoseksualnymi, a pedofilskimi. Prokuratura, w odpowiedzi, stwierdziła niedostatek takich powiązań. Błędne mniemanie o związkach między pedofilią a homoseksualizmem zostało zdementowane oraz przez Polskie Asysta Seksuologiczne zaś Amerykańskie Asysta Psychologiczne:


Należy zaakcentować, że – tak samo jak podczas gdy sama w sobie heteroseksualność – również inwersja seksualna per se nie implikuje żadnej szczególnej predyspozycji do zakazanego prawem wykorzystywania seksualnego dzieci.

Polskie Asysta Seksuologiczne wzywa zdrowotne organizacje naukowe a wszystkich indywidualnych psychologów, psychiatrów i innych specjalistów w zakresie zdrowia psychicznego do podjęcia działań polegających na dementowaniu skojarzenia między homoseksualnością a pedofilią.

— Polskie Asysta Seksuologiczne, 30 czerwca 2006


Innym mitem dotyczącym homoseksualizmu jest błędne stosunek, że mężczyźni homoseksualni mają większe tendencje do seksualnego wykorzystywania dzieci aniżeli mężczyźni heteroseksualni. Nie ma żadnych podstaw do takiego twierdzenia.

— Amerykańskie Asysta Psychologiczne

  • homoseksualizm jest dewiacją

Obecnie homoerotyzm nie jest rozważany za pozycja niezdrowy. Nie stwierdzono także, by łączył się z jakimikolwiek zaburzeniami psychicznymi.

  • gej to podmiot sfeminizowana, krzykliwie ubrana, transwestyta

Osoby homoseksualne często przedstawiane są w charakterze transwestyci. Kiedy dyskurs o homoseksualistach, przychodzi nam na rzecz mężczyzna przebrany za kobietę. Taki frazes jest na amen błędny. Gdy pisze psycholog Agata Engel-Bernatowicz: Osoby homoseksualne to w przeważającej większości ręce do pracy niewyróżniający się w grupie pozostałych. Nie z powodu znakomitego kamuflażu, natomiast w związku z tym, że ich behawior, zwyczaje, potrzeby, emocjonalność, spełnianie ról zawodowych, społecznych i rodzinnych, droga bycia, mówienia, ubierania się nie różnią się od codziennych zachowań reszty populacji. (…) Teletubiś z damską torebeczką w żaden rozwiązanie nie symbolizuje geja z tego prostego powodu, że geje, gdy i większa część heteroseksualistów, na ogół nie noszą damskich torebek.

Uczeni podkreślają, że izm psychoseksualna i wrażenie płci to para odmienne i niezależne czynniki.


Para dwóch gejów z Massachusetts w trakcie marszu naprzeciw dyskryminacji, z transparentem “50 lat wspólnie, 1 dwanaście miesięcy małżeństwa”

  • homoseksualiści nie są zdolni do monogamii, nie tolerują bliskich związków

Osoby homoseksualne odczuwają takie same potrzeby miłości i bliskości kiedy osoby heteroseksualne. Podług różnych badań dookoła 40- 60% gejów i 45-80% lesbijek żyje w trwałych monogamicznych związkach.

  • “homoseksualny modła życia”

Niektóre osoby przeciwne równouprawnieniu mniejszości seksualnych twierdzą, że homoseksualiści prowadzą zły, “homoerotyczny forma życia”, jaki ma oprawić się z promiskuityzmem azali wręcz obsesyjnym uprawianiem seksu z wieloma partnerami.

  • promowanie homoseksualizmu

Zobacz więcej w osobnym artykule: indoktrynacja homoseksualna.

Psychologowie stoją na stanowisku, że mówienie o “promowaniu homoseksualizmu” jest nieporozumieniem. Nie wolno jako że faworyzować czegoś, na co nie mamy żadnego wpływu. Izm seksualna nie jest przekonaniem, postawą, ideą ewentualnie przedmiotem, jaki wolno zalecać, mnożyć azali robić dobrą prasę. Stanowisko seksualna jest konstytutywną częścią osobowości i w charakterze taka nie podlega zmianie. Środowiska broniące praw człowieka nie mają na celu zwiększania liczby homoseksualistów, ani tym z większym natężeniem “przekonywania” kogokolwiek do bycia homoseksualistą.

  • dzieci wychowywane przez homoseksualistów staną się homoseksualne

Zobacz więcej w osobnym artykule: rodzicielstwo związków jednopłciowych.

Ten modny frazes nie znalazł potwierdzenia w badaniach naukowych. Podczas gdy czytamy w oświadczeniu Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego: Należy z całą mocą położyć nacisk, że izm seksualna rodziców nie wyznacza orientacji seksualnej wychowywanych przez nich dzieci.

  • każdy przypuszczalnie tenże przesiać orientację seksualną ewentualnie jest dozwolone ją przekształcić w poprzek “leczenie”

Zobacz więcej w osobnym artykule: kuracja reparatywna.

To sąd i zostało zdementowane przez środowiska naukowe.

  • przypisywanie homoseksualistom nadzwyczajnie lewicowych poglądów

Jednym ze stereotypów, jaki usiłuje się rozprowadzać, jest przypisywanie osobom o orientacji homoseksualnej krańcowo lewicowych poglądów politycznych. Faktem jest, że partie lewicowe i centrowe są w wyższym stopniu liberalne i popierają legalizację związków partnerskich, jednakowoż nieprawdą jest, że izm seksualna generuje preferencje polityczne, które u osób homoseksualnych są owszem samo zróżnicowane gdy u osób heteroseksualnych. Stosowane są tu takie slogany gdy “gejolewactwo” azali “gejokomuna” .

  • większość gejów jest zarażona HIV; AIDS rozprzestrzenia się głównie wśród gejów

Obecnie odchodzi się od używania pojęcia “grup ryzyka zakażenia HIV” na przedmiot “grup działań ryzykownych”. Porzucony rozbiór wyrządził mnogość szkód nie dopiero co na rzecz społecznego postrzegania mniejszości seksualnych, lecz i na rzecz walki z rozpowszechnianiem się pandemii AIDS. Utworzył dlatego że fałszywe zdanie, że wśród gejów wirus HIV jest zbiorowy, a w przypadku seksu heteroseksualnego ryzykowny krok zarażenia jest niewielkie, czy też wręcz nie występuje wcale.

  • Inne mity i stereotypy
    • Wyobrażenie, że wszyscy geje uprawiają współżycie odbytowy (statystyki wykazują, że kochanie się odbytowy jest uprawiany nie dopiero co przez gejów, jakkolwiek również przez pary heteroseksualne)
    • Oprócz tego, w rzadszych przypadkach, jest dozwolone spotykać się z bezpodstawnym oskarżaniem osób o odmiennej orientacji seksualnej o staż zoofilne, koprofilne azaliż nekrofilne.

Rodzicielstwo lesbijek i gejów
Zobacz więcej w osobnym artykule: Rodzicielstwo związków jednopłciowych.

Niektóre pary osób tej samej płci wychowują dzieci. Kiedy podają wyniki amerykańskiego spisu powszechnego z 2000 r. ok. 33% par lesbijskich i ok. 22% par gejowskich wychowuje co w żadnym wypadku jedną osobę u dołu 18 roku życia.

Część organizacji religijnych i politycznych dopatruje się w tym zjawisku poważnych zagrożeń na rzecz psychospołecznego funkcjonowania adoptowanych dzieci.

Nie ma żadnych dowodów naukowych stwierdzających, że umiejętność do prawidłowego wychowywania dzieci ma podobieństwo z orientacją seksualną: zarówno homo- gdy i heteroseksualiści są w stanie utworzyć odpowiednie środowisko na rzecz wychowywanych przez siebie dzieci. Badania wykazały, że postęp psychospołeczny dzieci nie jest podrzędny od orientacji seksualnej rodziców – przypadkiem przebywać się owszem samo porządnie zarówno wówczas, jak rodzice są tej samej kiedy i różnej płci.

— Amerykańskie Asysta Psychologiczne.

Prześladowania homoseksualistów w przeszłości

Świat islamu
Zobacz więcej w osobnym artykule: Religie a homoseksualizm#Islam.

W wielu krajach islamu (w Iranie, Arabii Saudyjskiej, Mauretanii, Sudanie i Jemenie) relacje gejowskie (liwat) były i są do dziś karane śmiercią, czego przykładem jest sprawa sądowa i egzekucja młodocianych homoseksualistów Mahmuda Asgari i Ajaza Marhoni w 2005 r.

Nazizm


Różowy trójbok – znak z drugiej ręki w obozach koncentracyjnych do oznaczenia mężczyzn, którzy zostali w tamtym miejscu umieszczeni za orientację homoseksualną.

Zobacz więcej w osobnym artykule: Punkt 175.

Niemieccy homoseksualiści padali ofiarą nazistów w III Rzeszy. W 1928 roku w Niemczech żyło ok. 1,2 mln homoseksualistów (wg szacunków specjalnej jednostki Gestapo). Naziści uznawali homoseksualistów za “socjalnie zboczonych”, stanowiących niebezpieczeństwo na drodze prawidłowego rozwoju rasy aryjskiej. Zdelegalizowano wszelkie instytucje, miejsca kultury i spotkań środowisk LGBT. W latach 1933-1945 nad 100 tys. ludzi zostało aresztowanych poniżej zarzutem zakazanego legalnie (słynny punkt programu 175) homoseksualizmu. Z tego 50 tys. zostało uznanych oficjalnie za homoseksualistów, 5-15 tys. z nich zginęło w obozach koncentracyjnych, końcówka była więziona i torturowana. Jednym z nich był nieodległy kolega Hitlera tudzież kreator SA Ernst Röhm, zabity w trakcie “nocy długich noży”.

Związek Radziecki

W początkowym okresie po rewolucji październikowej w Rosji Radzieckiej panowała akceptacja na rzecz homoseksualistów, istniały chociażby plany legalizacji związków między osobami tej samej płci. Głoszono skoro jakby w społeczeństwie komunistycznym satysfakcja pragnień seksualnych stanie się proste i mniejsza o to, “kiedy wypicie szklanki wody”. Po “odwilży” w 1956 roku, w ramach psychiatrii represyjnej, gejów i lesbijki umieszczano w zakładach zamkniętych, dokąd często byli poddawani bolesnym terapiom z użyciem elektrowstrząsów i środków psychotropowych.

Uprzedzenia i brak tolerancji w świecie współczesnym
Zobacz więcej w osobnym artykule: Homofobia.

Różne organizacje, takie gdy Polskie Asysta Seksuologiczne azaliż Amerykańskie Asysta Psychologiczne, dokładają wszelkich starań, by dystrybuować aktualną wiedzę naukową dotyczącą seksualności człowieka.

Homoseksualizm u zwierząt
Zobacz więcej w osobnym artykule: homoseksualne zachowania u zwierząt.

Zachowania homoseksualne występują w królestwie zwierząt, wyjątkowo u gatunków żyjących w społecznościach, np. u ptaków morskich i ssaków, w tym wśród najbliżej spokrewnionych z człowiekiem szympansów. Zachowania takie zaobserwowano do tej pory u nad 1500 żyjących na wolności gatunków, a mara to prawidłowo udokumentowano u nad pięciuset z nich.

Prawie jedna czwarta potomstwa łabędzi czarnych wychowywana jest przez pary jednopłciowe. Żyjące ze sobą samce łączą się z samicą przed chwilą w celu posiadania młodych. Gdy zniesie moszna – odpędzają ją i wysiadują je sam, a odtąd pospołu opiekują się pisklętami. Wedle naukowców, np. wśród żyraf azaliż bizonów amerykańskich, zachowania homoseksualne bywają częstsze aniżeli heteroseksualne.

W przypadku pingwinów zaobserwowano, że niektóre osobniki płci męskiej łączą się w pary na całe życie i zdarza się, że razem budują dom, w którym miast jajka umieszczają głaz próbując wysiadywać go. W 2004 roku kadra Centralnego Parku Ogród zoologiczny w USA tymczasowo podmienili jednej męskiej parze pingwinów głaz na prawdziwe jądro po czym zaobserwowali, że wyklute kurczątko mgła pingwinów otoczyła taką samą opieką podczas gdy pary osobników płci przeciwnej. Zachowania homoseksualne wśród pingwinów dodatkowo potwierdziły zwierzyniec w Niemczech, Japonii i Nowej Zelandii.

Przy wyciąganiu wniosków z obserwacji zachowań zwierząt trzeba być jakkolwiek ostrożnym, skoro pewne zachowania, które wyglądają podczas gdy współżycie dwóch samców, nadzwyczaj często nie wynikają z pociągu seksualnego do osobników tej samej płci, przecież są to zachowania rytualne, w których jeden samiec próbuje w ów rozwiązanie pokazać swoją dominację ponad drugim. Takie behawior jest często spotykane np. u psów azali pawianów.

Przypisy

  1. ↑ http://www.timesonline.co.uk/tol/news/uk/article784046.ece
  2. ↑ http://www.apahelpcenter.org/articles/article.php?id=31
  3. ↑ LeVay, Simon (1996). Queer Science: The Use and Abuse of Research into Homosexuality. Cambridge: The MIT Press ISBN 0-262-12199-9
  4. ↑ ACSF Investigators (1992). AIDS and sexual behaviour in France. Nature, 360, 407–409.
  5. ↑ Billy, J. O. G., Tanfer, K., Grady, W. R., & Klepinger, D. H. (1993). The sexual behavior of men in the United States. Family Planning Perspectives, 25, 52–60.
  6. ↑ Binson, D., Michaels, S., Stall, R., Coates, T. J., Gagnon, & Catania, J. A. (1995). Prevalence and social distribution of men who have sex with men: United States and its urban centers. Journal of Sex Research, 32, 245–254.
  7. ↑ Bogaert, A. F. (2004). The prevalence of male homosexuality: The effect of fraternal birth odznaczenie and variation in family size. Journal of Theoretical Biology, 230, 33–37.
  8. ↑ Fay, R. E., Turner, C. F., Klassen, A. D., & Gagnon, J. H. (1989). Prevalence and patterns of same-gender sexual contact among men. Science, 243, 338–348.
  9. ↑ Johnson, A. M., Wadsworth, J., Wellings, K., Bradshaw, S., & Field, J. (1992). Sexual lifestyles and HIV risk. Nature, 360, 410–412.
  10. ↑ Laumann, E. O., Gagnon, J. H., Michael, R. T., & Michaels, S. (1994). The social organization of sexuality: Sexual practices in the United States. Chicago: University of Chicago Press.
  11. ↑ Sell, R. L., Wells, J. A., & Wypij, D. (1995). The prevalence of homosexual behavior in the United States, the United Kingdom and France: Results of national population-based samples. Archives of Sexual Behavior, 24, 235–248.
  12. ↑ Wellings, K., Field, J., Johnson, A., & Wadsworth, J. (1994). Sexual behavior in Britain: The national survey of sexual attitudes and lifestyles. London, UK: Penguin Books.
  13. ↑ Billy J. i inni (1993) The sexual behavior of men in the USA. Fam. Plann. Perspect., 25, 52-60
  14. ↑ Michael R.T. i inni (1994). Sex in America: A definitive survey. Boston: Little, Brown
  15. ↑ Johnson A. i inni (1992) Sexual livestyles and HIV risk. Nature, 360, 410-412
  16. ↑ http://kobiety-kobietom.com/feminizm/art.php?art=3588
  17. ↑ S. Hite, The Hite Report on Male Sexuality, New York, A. Knopf, 1991.
  18. ↑ S. S. et C. L. Janius, The Janius Report on Sexual Behavior, New York, John Wile & Sons, 1993.
  19. ↑ Alfred C. Kinsey, Sexual Behavior in the Human Male, 1948, ISBN 0-7216-5445-2(o.p.), ISBN 0-253-33412-8(reprint).
  20. ↑ Reber A. E. (2005) Słownictwo psychologii. Firma wydawnicza Naukowe Student, Warszawa.
  21. ↑ http://www.homoseksualizm.org/index.php?option=com_content&task=blogsection&id=3&Itemid=46M
  22. ↑ http://www.apahelpcenter.org/articles/article.php?id=31
  23. ↑ Seligman E. Rosenhan D. (2003) Psychopatologia, Dochód i s-ka, Poznań, s. 582.
  24. ↑ Reber A. E. (2005) Słownik psychologii, Firma wydawnicza Naukowe Student, Stolica Polski, s. 272.
  25. ↑ http://homiki.pl/modules.php?name=News&file=article&sid=1072
  26. ↑ http://www.kampania.org.pl/cms/data/upimages/Stanowisko_PTS.pdf
  27. ↑ http://www.corporateresourcecouncil.org/white_papers/Health_Risks.pdf
  28. ↑ http://www.psych.org/psych_pract/copptherapyaddendum83100.cfm
  29. Psychopatologia zaburzeń nerwicowych i osobowości, Jerzy Aleksandrowicz, Firma wydawnicza Uniwersytetu Jagiellońskiego, Gród podwawelski 2002, wyd. 3, ISBN 83-233-1529-9
  30. ↑ 30,0 30,1 Gagnon J i inni. Sexual conduct: The social origins of human sexuality. Chicago: Aldine.
  31. ↑ Pillard R.C. (1988) Sexual orientation and mental disorder. Psychiatr. Ann., 18, 52-56.
  32. ↑ Ewa Nowicka Świat człowieka – świat kultury, s. 318-319, Firma wydawnicza Naukowe PWN, Gród nad Wisłą 2006, ISBN 83-01-14761-X, o ile nie zaznaczono w inny sposób, informacje antropologiczne pochodzą z tej publikacji.
  33. ↑ J. M. Bailey and R. C. Pillard “A genetic study of male sexual orientation,” Archives of General Psychiatry, vol. 48:1089-1096, 1991
  34. ↑ http://mypage.iu.edu/~bmustans/Mustanski_etal_2005.pdf Brian S. Mustanski1, Michael G. DuPree1, Caroline M. Nievergelt, Sven Bocklandt1, Nicholas J. Schork and Dean H. Hamer “A genomewide scan of male sexual orientation”
  35. ↑ LeVay S. “A difference in hypothalamic structure between homosexual and heterosexual men” Science 253:1034-1037, 1991
  36. ↑ http://www.eurekalert.org/pub_releases/2004-03/ohs-bbh030804.php “Biology behind homosexuality in sheep, study confirms”
  37. ↑ 37,0 37,1 http://www.apa.org/topics/orientation.html Answers to Your Questions About Sexual Orientation and Homosexuality] The American Psychological Association
  38. ↑ http://www.apa.org/pi/lgbc/publications/justthefacts.html Just the Facts About Sexual Orientation & Youth, American Academy of Pediatrics, American Counseling Association, American Association of School Administrators, American Federation of Teachers, American Psychological Association, American School Health Association, Interfaith Alliance Foundation, National Association of School Psychologists, National Association of Social Workers, National Education Association
  39. ↑ http://www.narth.com/menus/positionstatements.html NARTH Position Statements
  40. ↑ http://www.fco.gov.uk/servlet/Front?pagename=OpenMarket/Xcelerate/ShowPage&c=Page&cid=1007029391647&a=KArticle&aid=1152525661291
  41. ↑ Rz 1, 24-27; 1 Kor 6, 9-10; 1 Tm 1, 10]
  42. ↑ http://www.homoseksualizm.org/index.php?option=com_content&task=view&id=148&Itemid=39
  43. ↑ http://www.psych.org/psych_pract/copptherapyaddendum83100.cfm
  44. ↑ http://www.apa.org/pi/lgbc/publications/justthefacts.html
  45. ↑ http://homiki.pl/modules.php?name=News&file=print&sid=597
  46. ↑ http://www.racjonalista.pl/kk.php/s,2737
  47. ↑ http://www.innastrona.pl/temat_pieronek.phtml
  48. ↑ http://www.racjonalista.pl/kk.php/s,4580
  49. ↑ Wakujący Kościół Reformowany
  50. ↑ Cała oddział na podstawie: Działalność polityczna nr 23 (2607), 9 czerwca 2007, paragraf “Cwel nie nosi torebeczki”, Agata Engel-Bernatowicz, psycholog po UW.
  51. ↑ http://www.polityka.pl/archive/do/registry/secure/showArticle?id=2003830
  52. ↑ Symons D. (1979) The evaluation of human sexuality. NY: Oxford University Press.
  53. ↑ Bailey, J.M. i inni. (1994). Effects of gender and sexual orientation on evolutionarily relevant aspects of human mating psychology. J. Pers. Soc. świr., 66, 1081-93.
  54. ↑ “Aktywista PiS: Homoseksualiści promują pedofilię”, gazeta.pl, 7 czerwca 2006
  55. ↑ Estes R. i inni (2001), The commercial sexual exploitation of children in the U.S., Canada and Mexico.
  56. ↑ Greenfeld L.A. (1996) Child victimizers: Violent offenders and their victims, Washington, DC: U.S. Departament of Justice, Bureau of Justice Statistics.
  57. ↑ Prentky R.A. i inni (1997), Child sexual molestation: Reaserch issues, Washington, DC: U.S. Departament od Justice, National Institute of Justice.
  58. ↑ http://serwisy.gazeta.pl/kraj/1,62905,3347500.html “Wierzejski: ‘Adwersarz Giertycha to osoba homoseksualna, a gay to pedofil’”, gazeta.pl, 15 maja 2006
  59. ↑ http://wiadomosci.wp.pl/kat,1342,wid,8354035,wiadomosc.html?ticaid=13d4e&_ticrsn=5
  60. ↑ http://www.kampania.org.pl/cms/data/upimages/Stanowisko_PTS.pdf Stołek PTS inwersja seksualna, a pedofilia
  61. ↑ http://www.apa.org/topics/orientation.html#mentalillness
  62. ↑ http://www.rodzinapolska.pl/dok.php?art=homoseksualizm/archiwum/2005/621_1.htm
  63. ↑ Carson R. i inni, (2003), Psychologia zaburzeń, GWP, Gdańsk., s. 629.
  64. ↑ http://www.nacua.org/nacuanet/visual/nacuanotessample.html Gender Identity and Expression Issues at Colleges and Universities; National Association of College and University Attorneys
  65. ↑ http://www.przk.pl/przewodnik.php?id_art=18253 Poradnik rzymskokatolicki “kompetentny do ostatniej strony”
  66. ↑ Zbigniew Lew-Starowicz, Michał Lew-Starowicz, Pederastia, Oficyna Lekarskie PZWL, Syreni gród 1999, ISBN 83-200-3319-5
  67. ↑ Krzeszowiec, Marcin, Młoda straż przyboczna – meldunek, “W inny sposób” s.10, Softpress, Poznań 2002
  68. ↑ Patterson C.J. (2000) Family Relationships of lesbian and homoseksualista men, Journal of Marriage ponad the Family, 62.
  69. ↑ Blumenstein, F., Schwartz, P. (1983). American couples. NY: Pocket Books.
  70. ↑ Adult Romantic Relationships as Contexts of Human Development: A Multimethod Comparison of Same-Sex Couples With Opposite-Sex Dating, Engaged, and Married Dyads, Glenn I. Roisman, Eric Clausell, Ashley Holland, Keren Bogactwo, and Chryle Elieff, University of Illinois at Urbana-Champaign, 2008
  71. ↑ http://www.odwaga.oaza.org.pl/homepage.html
  72. ↑ http://www.homoseksualizm.org/index.php?option=com_content&task=view&id=330&Itemid=42
  73. ↑ http://homoseksualizm.chrzescijanin.pl/modules/sections/index.php?op=viewarticle&artid=6
  74. ↑ http://www.piotrskarga.pl/ps,384,5,0,1,I,informacje.html
  75. ↑ Claire M. i inni (2005) Mężczyźni, kobiety i ludność. W-wa 2005, s. 281.
  76. ↑ http://niechnaszobacza.queers.pl/strony/prasa/31.03.2003_b.htm
  77. ↑ http://www.hli.org.pl/cgi-bin/hlinews/fullnews.cgi?newsid1135172198,62457,
  78. ↑ http://www.apa.org/topics/orientation.html#mentalillness
  79. ↑ http://www.dziennik.pl/Default.aspx?TabId=14&ShowArticleId=49403
  80. ↑ “Zboczeńcy, lewactwo zgniłe – spotkanie z W. Wierzejskim
  81. ↑ Żydzi, geje i wolna cywilizacja
  82. ↑ http://www.innastrona.pl/bq_skarga.phtml
  83. ↑ http://www.apa.org/topics/orientation.html
  84. ↑ http://nymag.com/nightlife/mating/25988/index.html?imw=Y
  85. ↑ Kobiety-kobietom – Po konferencji: Pederasta, homoseksualistka – mity i stereotypy funkcjonującej w społeczeństwie
  86. ↑ http://gejowo.pl/index.php?pid=24&n_id=7608&n_offset=75
  87. ↑ Wypowiedź Przemysława Alexandrowicza z PiS “Nie: nekrofilii, zoofilii”
  88. ↑ 88,0 88,1 APA Policy Statement on Sexual Orientation, Parents & Children; American Psychological Association, July 28 & 30, 2004.
  89. ↑ http://www.voxdomini.com.pl/vox_art/adopcja.html
  90. ↑ http://www.apa.org/topics/orientation.html
  91. ↑ Professional Organizations on GLBT Parenting; Human Rights Campaign
  92. ↑ http://www.nigdywiecej.prh.pl/archiwum/14_homo.php “Homoseksualiści a holocaust”
  93. ↑ Klara Zetkin: “Wspomnienia”; Marx Engels Sieć Archive
  94. ↑ Dan Healey GLQ 8:3 Homosexual Existence and Exisitng Socialism New Light on the Repression of Male Homosexuality in Stalin’s Russia s. 349-378, 2002
  95. ↑ http://www.kampania.org.pl/cms/data/upimages/Stanowisko_PTS.pdf
  96. ↑ http://wiadomosci.onet.pl/1420121,2678,1,1,kioskart.html
  97. ↑ http://poland.indymedia.org/pl/2006/11/24530.shtml “Nie zważając na naturze? – pinakoteka w Oslo”
  98. ↑ http://news.bbc.co.uk/2/hi/europe/6066606.stm “Oslo cwel animal show draws crowds”, October 19, 2006, BBC News
  99. ↑ Bagemihl, B., Biological Exuberance: Animal Homosexuality and Natural Diversity, St. Martin’s Press, New York 1999: 487-491; Braithwaite, L. W., ‘Ecological studies of the Black Swan III – Behaviour and social organization’, Australian Wildlife Research 8, 1981: 134-146; and Braithwaite, L. W., ‘The Black Swan’, Australian Natural History 16, 1970: 375-379
  100. ↑ http://www.sfgate.com/cgi-bin/article.cgi?f=/c/a/2004/02/07/MNG3N4RAV41.DTL “Central Ogród Zoo’s gej penguins ignite debate”,2004

Bibliografia

  • Podstawy Genetyki Na rzecz Studentów i Lekarzy, przy red. Gerarda Drewy i Tomasza Ferenca, Gród nad Wisłą, 2003
  • Dorner G. (1979) Hormones and sexual differentiation of the brain. Sex, hormones and behavior, CIBA Foundation Symposium 62.
  • Dorner G. (1985) Sex-specific gonadotrophin, sexual orientation and gender behavior, W: Endokrinologie, 65.
  • Dorner G. (1985) Sex-specific gonadotrophin secretion, sexual orientation and gender role behavior, Exp. Clinical Endocrinology, 86.
  • Zbigniew Lew-Starowicz, Słownik Encyklopedyczny Miłość i Seks, Wydawnictwa Stary kontynent ISBN 83-87977-17-9, 1999.

Zobacz też

Dodatkowe informacje w siostrzanych projektach:
Cytaty w Wikicytatach
Grafiki i media na Wikimedia Commons


Portal:
LGBT

  • Homofobia
  • Heterofobia
  • Propaganda homoseksualna
  • LGBT
  • Historia:
    • Homoseksualizm a sytuacja kulturowy
    • Różowe teczki
    • Akcja “Hiacynt”
    • Paragraf 175
  • Terapia:
    • Terapia reparatywna
  • Inne:
    • Gay-friendly
    • Polari
    • Parada Równości

Linki zewnętrzne

  • Oświadczenie Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego w sprawie homoseksualizmu
  • Oświadczenie Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego w sprawie homoseksualizmu

Źródło: “http://pl.wikipedia.org/wiki/Homoseksualizm