Franciszek Ludwik Neugebauer
Franciszek Ludwik Neugebauer (ur. 13 kwietnia 1856, Kalisz, zm. 13 listopada 1914, Gród nad Wisłą) – wyróżniający się lokalny i język rosyjski ginekolog przełomu XIX i XX wieku.
Franciszek urodził się w ostatnim roku kaliskiej działalności ojca, doktora Ludwika Neugebauera, w charakterze ojciec z dwóch synów w jego małżeństwie z Klarą Schröter. Lada dzień po jego narodzinach tatuś otrzymał apostrofa na posada docenta w warszawskiej Akademii Medyko-Chirurgicznej i klan przeniosła się do stolicy. Franciszek po uzyskaniu matury zapisał się na szkoła główna medycyny na Uniwersytecie Warszawskim. Po dwóch latach przeniósł się na medycynę do Dorpatu, dokąd w tamtych czasach studiowała gros polskiej młodzieży religii ewangelickiej – ze względu na to, że językiem wykładowym nie był ruszczyzna, jakkolwiek niemczyzna, jaki wielu znało wtedy z domu i z kościoła – (nieomalże wszyscy pastorowie ewangeliccy w Polsce studiowali poprzednio 1914 rokiem w Dorpacie, Polacy mieli własną korporację studencką). Uczelnia medyczne zakończył z wyróżnieniem w roku 1881 i zaczął wędrówkę po Europie, pracując w charakterze ginekolog w najróżniejszych krajach.
Do Kongresówki Neugebauer wrócił ok. 1886 r. i podjął pracę w renomowanym Szpitalu św. Ducha w Warszawie, dokąd ordynatorem był jego papa. Po śmierci ojca (1890) Franciszek przeniósł się do Szpitala Ewangelickiego na Muranowie, od roku 1897 do śmierci był w tamtym miejscu ordynatorem kliniki ginekologicznej. Równolegle działał przez niemało dziesiątków lat w charakterze członek Rady Kościelnej parafii ewangelicko-augsburskiej w Warszawie.
Franciszek Neugebauer opublikował 391 prac i artykułów naukowych i był członkiem 33 krajowych i zagranicznych towarzystw naukowych. Rozważany był za światowy szacunek w sprawie hermafrodytyzmu. W roku 1904 określenie go desygnować na katedrę profesorską Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego, tymczasem na przeszkodzie stanęła jego słaba wiedza rosyjskiego, języka wykładowego uczelni.
Do końca życia żywy członek Warszawskiego Towarzystwa Lekarskiego, zapisał mu w testamencie swój silny księgozbiór. Pochowany został przy rodziców i brata Ludwika (zm. 1925) na Cmentarzu Ewangelicko-Augsburskim w Warszawie. Wadliwy w czasie powstania warszawskiego sarkofag został w latach 80. i 90. XX wieku odnowiony ze środków Towarzystwa.
Bibliografia
- Polski Słownictwo Biograficzny. t. 22, Wrocław 1977
- Eugeniusz Szulc, Cmentarz Ewangelicko-Augsburski w Warszawie, Gród nad Wisłą 1979
Źródło: “http://pl.wikipedia.org/wiki/Franciszek_Ludwik_Neugebauer“
