Chwyty Leopolda
Chwyty Leopolda (ang. Leopold’s manoeuvres) – egzamin palpacyjne kobiety ciężarnej, służące do oceny ułożenia płodu w macicy.
- I sztuczka Leopolda służy do oceny wysokości skaza moczanowa macicy i co się w poprzednio znajduje (jaka część płodu). Wykonuje się to jednoręcznie i dwuręcznie.
- II sztuczka Leopolda ma na celu epitet, jaka część płodu znajduje się po obu stronach macicy inaczej po której stronie kalenica a po której części pieniądz zdawkowy płodu.
- III spryt Leopolda (zręczność Pawlicka) służy do określenia co jest częścią przodującą i kto jest ustosunkowanie się do kanału rodnego.
- IV sztuczka Leopolda (profesorski) – przeróbka III chwytu Leopolda. Pozwala uznać zstępowanie części przodującej do miednicy.
- V zręczność Leopolda (spryt Zangemeistera) służy do stwierdzenia azaliż nie ma dysproporcji (niestosunku porodowego – niewspółmierności porodowej) między główką a średnicą kanału rodnego w płaszczyźnie wchodu.
- VI zręczność Leopolda służy do oceny stopnia przygięcia główki przez ustalenie przebiegu bruzdy szyjnej w stosunku do płaszczyzny wchodu, polega na ułożeniu palcow rąk powyżej spojeniem łonowym prostopadle do długiej osi macicy.
Cztery pierwsze danie, klasyczne chwyty zostały wprowadzone do położnictwa przez niemieckiego ginekologa Christiana Gerharda Leopolda (1846-1911).
Bibliografia
- Położnictwo i ginekologia. Grzegorz H. Bręborowicz (red.). Oficyna Lekarskie PZWL, ss. 342-343. 83-200-3082-X.
Linki zewnętrzne
- Leopold’s manoeuvres w bazie Who Named It
Przeczytaj również zastrzeżenia dotyczące pojęć medycznych na Wikipedii!
Wikiprojekt: Nauki medyczne • Portal ogólnoinformacyjny: Nauki medyczne
Źródło: “http://pl.wikipedia.org/wiki/Chwyty_Leopolda“
